🇧🇴 🧂

Salar de Uyuni i Sur Lípez

Największe solnisko na świecie i jego niekończący się efekt lustra, a dalej czerwone i zielone laguny Sud Lípez, gejzery i różowe flamingi. Trasa terenówką na wysokości od 3600 do 5000 metrów.

Kiedy jechać na Salar de Uyuni i do Sur Lípez?

Najlepszy termin: Od maja do października (pora sucha) i od stycznia do marca (efekt lustra)

W skrócie

Najlepszy terminOd maja do października (pora sucha) i od stycznia do marca (efekt lustra)
Budżet dzienny60-130 € dziennie
WalutaBoliviano boliwijskie (BOB)
JęzykHiszpański

Dlaczego warto jechać na Salar de Uyuni i do Sur Lípez?

Salar de Uyuni to największe solnisko na świecie. Ta biała przestrzeń o powierzchni prawie 10 500 kilometrów kwadratowych, położona na wysokości 3 660 metrów na boliwijskim Altiplano, jest pozostałością ogromnego prehistorycznego jeziora, które wyschło tysiące lat temu. W porze suchej jej powierzchnia pęka w szachownicę idealnych sześciokątów, ciągnącą się aż po horyzont, bez najmniejszej nierówności, która przyciągnęłaby wzrok. To mineralny krajobraz, cichy i ogromny, w którym szybko tracisz poczucie skali. Pod tą solną skorupą kryje się też jedno z największych złóż litu na planecie, co nadaje miejscu nowe znaczenie strategiczne.

Salar radykalnie zmienia oblicze wraz z porami roku. Od stycznia do marca, w porze deszczowej, cienka warstwa wody pokrywa sól i zamienia pustynię w gigantyczne lustro, w którym niebo i chmury odbijają się w nieskończoność. Dosłownie chodzisz wtedy wśród chmur, w nierealnej scenerii, której zdjęcia obiegły świat. Przez resztę roku suchy, twardy grunt można przemierzać terenówką, co otwiera dostęp do Isla Incahuasi i jej olbrzymich kaktusów, a także do najbardziej odległych zakątków.

Ale sprowadzanie regionu do samego Salaru byłoby błędem. Na południu leży Sud Lípez, wysokogórska pustynia, która wznosi się od 3 600 do prawie 5 000 metrów i rozpościera jedne z najbardziej spektakularnych krajobrazów Andów. Znajdziesz tu laguny zabarwione na czerwono i szmaragdowo, idealne wulkany, pola bulgoczących gejzerów i formacje skalne wyrzeźbione przez wiatr. To właśnie ta sekwencja, od solnego lustra po andyjskie laguny, czyni z trasy po Uyuni jedną z wielkich przygód Ameryki Południowej, często przedłużaną do granicy z Chile i San Pedro de Atacama.

Mapa: co gdzie jest na Salar de Uyuni i w Sur Lípez?

Mapa pokazuje 5 miejsc z tego przewodnika: łatwiej ocenisz odległości i zaplanujesz trasę.

  1. Salar de Uyuni
  2. Isla Incahuasi
  3. Laguna Colorada
  4. Laguna Verde
  5. Gejzery Sol de Mañana

Ile kosztuje podróż na Salar de Uyuni i do Sur Lípez?

Budżet zależy głównie od długości trasy i standardu wybranej agencji. Boliwia pozostaje jednym z najtańszych krajów Ameryki Południowej, ale odosobnienie Sud Lípez i koszty logistyki terenówek podnoszą rachunek w porównaniu z innymi regionami. Poniższe ceny dotyczą osoby za trasę trzydniową z dwoma noclegami, bez dojazdu do Uyuni.

Styl podróżyDziennieCo obejmuje
Budżetowo1 000-1 400 BOB (130-180 €)Trzydniowa trasa grupowa z tanią agencją, hotel z soli, a potem proste schronisko, posiłki w cenie. Minimalny komfort i czasem stare pojazdy, ale większość krajobrazów zobaczysz.
Komfort1 900-2 700 BOB (250-350 €)Renomowana agencja, mała grupa, doświadczony kierowca-przewodnik i nowy pojazd, lepsze schroniska i starannie przygotowane posiłki. Dobra równowaga między ceną a bezpieczeństwem na wymagającej trasie.
Premiumod 4 000 BOB (od 520 €)Trasa prywatna lub w wysokim standardzie, noclegi w kilku urokliwych lodżach Salaru, prywatny przewodnik i plan szyty na miarę. Najwygodniejszy sposób, by zmierzyć się z wysokością i zimnem.

Walutą jest boliviano (BOB). W Uyuni jest kilka bankomatów, ale często się psują lub kończy się w nich gotówka: warto wypłacić pieniądze w La Paz lub innym dużym mieście przed przyjazdem. Za trasy płaci się zwykle gotówką, w bolivianos lub czasem w dolarach, a wstęp do rezerwatu Eduardo Avaroa opłaca się na miejscu gotówką. Karty akceptują tylko niektóre hotele i agencje w Uyuni.

Czy podróż na Salar de Uyuni i do Sur Lípez jest bezpieczna?

Głównym zagrożeniem na trasie nie jest przestępczość, lecz choroba wysokościowa, czyli soroche, bardzo częsta na tych wysokościach, często powyżej 4 500 metrów. Bóle głowy, nudności, zadyszka i problemy ze snem są częste, zwłaszcza jeśli przyjeżdżasz prosto z nizin bez aklimatyzacji. Zdecydowanie zaleca się spędzić przed wyjazdem kilka dni na wysokości w La Paz, Sucre lub Potosí, wspinać się stopniowo, dużo pić, jeść lekko i zrezygnować z alkoholu. Herbata z koki oraz, po konsultacji z lekarzem, niektóre leki zapobiegawcze pomagają ograniczyć objawy. Silne nocne zimno, które w Sud Lípez może sięgać minus dwudziestu stopni, wymaga bardzo ciepłej odzieży, dobrego śpiwora i mocnej ochrony przed słońcem, bo promieniowanie na wysokości jest ekstremalne. Wreszcie najlepiej wybrać rzetelną agencję i pojazd w dobrym stanie, bo na odludnych traktach w razie problemów nie ma wielu możliwości ratunku.

Co zobaczyć i co robić na Salar de Uyuni i w Sur Lípez

  • lustro Salar de Uyuni
  • Isla Incahuasi i jej kaktusy
  • Laguna Colorada i jej flamingi
  • Laguna Verde i Licancabur
  • gejzery Sol de Mañana

Lustro Salar de Uyuni 3 654 m

Lustro Salar de Uyuni

To obraz, który w wyobraźni podróżnych definiuje Boliwię. Od stycznia do marca, gdy deszcz pokrywa sól cienką warstwą wody, Salar staje się idealnym lustrem, które łączy niebo i ziemię w jedną płaszczyznę. Poruszasz się w scenerii bez punktów odniesienia, gdzie sylwetki się podwajają, a horyzont znika. W porze suchej to samo miejsce oferuje natomiast szachownicę solnych sześciokątów powtarzających się w nieskończoność, idealną do słynnych zdjęć z perspektywą, które grają na braku rzeźby terenu. Wiele wycieczek wyrusza z Uyuni wcześnie rano lub zostaje na zachód słońca, gdy światło rozpala lustro. To miejsce, którego trzeba doświadczać powoli, z dala od pośpiechu.

Isla Incahuasi i jej kaktusy 3 663 m

Isla Incahuasi i jej kaktusy

Pośrodku bieli Salaru wznosi się skalista wyspa najeżona olbrzymimi kaktusami: Isla Incahuasi. Te zielone kolumny, niektóre wyższe niż dziesięć metrów i liczące kilka stuleci, rosną na dawnej skamieniałej rafie koralowej, pamiątce po zaginionym jeziorze, które niegdyś pokrywało cały region. Oznakowana ścieżka prowadzi na szczyt wyspy i daje widok 360 stopni na otaczający ją ocean soli. Kontrast między zielenią kaktusów, bielą gruntu i błękitem nieba robi wrażenie. To klasyczny przystanek wycieczek, często wybierany na lunch. Dostęp jest możliwy tylko w porze suchej, gdy solna skorupa utrzyma pojazdy.

Laguna Colorada i jej flamingi 4 288 m

Laguna Colorada i jej flamingi

Dalej na południe, w rezerwacie Eduardo Avaroa, Laguna Colorada to jeden z najdziwniejszych widoków Sud Lípez. Jej wody przybierają krwistoczerwony odcień, za sprawą glonów i bogatych w minerały osadów, które reagują na słońce i wiatr. Na tle tego szkarłatnego lustra stoją setki różowych flamingów, w tym rzadki flaming krótkodzioby, które przylatują odfiltrowywać plankton. Wysepki olśniewająco białego boraksu usiane na powierzchni potęgują kontrast. Laguna, położona na wysokości ponad 4 200 metrów nad poziomem morza, wita przenikliwym zimnem i często gwałtownym wiatrem. To jeden z wizualnych szczytów trasy, najlepiej fotografowany późnym przedpołudniem, gdy kolor jest najżywszy.

Laguna Verde i wulkan Licancabur 4 353 m

Laguna Verde i wulkan Licancabur

Na samym południowym krańcu trasy, w pobliżu granicy z Chile, Laguna Verde rozlewa intensywnie szmaragdowozielone wody u stóp wulkanu Licancabur. Ten spektakularny kolor zawdzięcza wysokiemu stężeniu minerałów, zwłaszcza arsenu i miedzi, które ujawnia się, gdy wiatr porusza laguną około południa. Idealny stożek Licancabur, wznoszący się na prawie 5 900 metrów i wyznaczający granicę z Chile, odbija się przy bezwietrznej pogodzie w zielonym lustrze. Laguna, położona na wysokości około 4 350 metrów, skąpana jest w ostrym świetle i niemal księżycowej atmosferze. To często najdalej na południe wysunięty punkt podróży, tuż przed przejazdem do San Pedro de Atacama. Krajobraz ma rzadką mineralną czystość.

Gejzery Sol de Mañana 4 914 m

Gejzery Sol de Mañana

Na wysokości prawie 4 900 metrów nad poziomem morza pole geotermalne Sol de Mañana oferuje surowy, pierwotny spektakl. Siarkowe fumarole wyrywają się z ziemi z głuchym rykiem, a kotły szarego błota bulgoczą i pękają, wyrzucając parę. Masz wrażenie, że trafiłeś do najwcześniejszych epok Ziemi, w krajobraz bez roślinności, w którym głos ma tylko geologia. Zwiedza się je o świcie, gdy zimno potęguje parę, a wschodzące słońce barwi pióropusze. Uważaj i trzymaj się przewodników, bo grunt jest niestabilny, a woda osiąga temperaturę wrzątku. W pobliżu gorące źródła Polques pozwalają rozgrzać się w naturalnym basenie z widokiem na góry.

Ile dni i jaki plan podróży?

Trasa zajmuje od jednego do trzech dni, w zależności od tego, ile masz czasu. W jeden dzień ograniczasz się do samego Salaru: cmentarz pociągów, hotel z soli, efekt lustra lub szachownica sześciokątów, potem powrót do Uyuni. Najpopularniejszą formułą pozostaje trasa trzydniowa z dwoma noclegami, która łączy solnisko z Sud Lípez i jego lagunami, a często kończy się na chilijskim przejściu granicznym w drodze do San Pedro de Atacama. Dwa dni to kompromis dla tych, którym brakuje czasu, a chcą choć posmakować lagun.

1 dzień (tylko Salar)

Wyjazd z Uyuni rano na cmentarz pociągów, potem do wioski Colchani i jej warsztatów solnych. Następnie w serce Salaru: hotel z soli, flagi państw, zdjęcia z perspektywą lub efekt lustra w zależności od pory roku, a w porze suchej Isla Incahuasi i jej kaktusy. Powrót do Uyuni pod koniec dnia, często o zachodzie słońca nad solą.

3 dni (Salar i Sud Lípez)

Dzień 1: cmentarz pociągów, Salar i Isla Incahuasi, nocleg w hotelu z soli. Dzień 2: przejazd przez Sud Lípez przez pustynię Siloli, kamienne drzewo, szereg wysokogórskich lagun i Lagunę Colorada, nocleg w prostym schronisku. Dzień 3: pobudka przed świtem na gejzery Sol de Mañana, kąpiel w gorących źródłach Polques, potem Laguna Verde, przed powrotem do Uyuni lub przekroczeniem granicy z Chile.

Dojazd i poruszanie się na miejscu

Punktem wyjścia jest miasto Uyuni, połączone z La Paz, Sucre i Potosí nocnymi autobusami oraz codziennym lotem z La Paz, szybszym i wygodniejszym. Niemal wszyscy odwiedzający przemierzają Salar i Sud Lípez terenówką z kierowcą, jedynym realnym sposobem poruszania się po tych przestrzeniach bez dróg i oznakowań. Pojazdy zabierają zwykle sześciu pasażerów, kierowcę-przewodnika i zapasy na całą trasę.

Wybór agencji jest decydujący, zarówno dla bezpieczeństwa, jak i komfortu. Lepiej postawić na renomowanego organizatora, doświadczonego kierowcę i zadbany pojazd niż na najniższą cenę. Trakty Sud Lípez są wyczerpujące, odległości długie, a pomoc w razie awarii niemal nie istnieje. Dla tych, którzy jadą dalej do Chile, większość trzydniowych tras kończy się na granicy, skąd do San Pedro de Atacama kursuje bus.

Gdzie spać na Salar de Uyuni i w Sur Lípez?

Pierwszą noc na trasie spędza się często w hotelu z soli, budynku, którego ściany, stoły, a czasem łóżka wycięto z bloków soli. To nietypowe i, jak na region, wygodne przeżycie, choć standard pozostaje prosty. Samo Uyuni ma hotele i hostele na każdym poziomie, przydatne, by przyjechać dzień wcześniej i odpocząć przed wczesnoporannym wyjazdem.

W Sud Lípez noclegi stają się znacznie bardziej rustykalne: wspólne schroniska bez ogrzewania, proste sale wieloosobowe i minimum wyposażenia, często w pobliżu Laguny Colorada. Noce są tam lodowate, bo na tych wysokościach termometr potrafi spaść dużo poniżej zera. Weź ciepły śpiwór lub ubrania na cebulkę, bo zapewnione koce nie zawsze wystarczają. To cena za nocleg w sercu tak wspaniałych krajobrazów.

Co zjeść na Salar de Uyuni i w Sur Lípez?

Na trasie posiłki przygotowuje załoga terenówki, a je się je w grupie, często w schroniskach lub na zewnątrz z widokiem na krajobraz. Jedzenie jest proste, ale sycące: zupy z komosy ryżowej, lama lub kurczak, ryż, makaron i warzywa, a do tego herbata z koki, która pomaga znieść wysokość. Śniadanie podaje się przed wyjazdami o świcie, a pikniki wyznaczają rytm długich dni na traktach.

W Uyuni, przed trasą lub po niej, miasto oferuje szerszy wybór restauracji i pizzerii lubianych przez podróżnych, a także targi, gdzie spróbujesz andyjskich specjałów. Znajdziesz tu boliwijską klasykę, jak salteñas, pierożki nadziewane mięsem, i zupy z Altiplano. Warto dużo pić i unikać alkoholu na wysokości, bo nasila on objawy soroche.

Formalności wjazdowe

Polacy nie potrzebują wizy przy pobycie do 90 dni. Wjedziesz tylko na paszporcie ważnym co najmniej 6 miesięcy od daty wjazdu: dowód osobisty nie wystarczy. Dopilnuj pieczątki wjazdowej, zwłaszcza na granicy lądowej, bo bez niej grozi ci kara, a nawet problem z opuszczeniem kraju.

Przepisy się zmieniają: przed wyjazdem sprawdź zalecenia Ministerstwa Spraw Zagranicznych na gov.pl (albo ministerstwa w twoim kraju).

Najczęstsze pytania o podróż na Salar de Uyuni i do Sur Lípez

Kiedy najlepiej zobaczyć efekt lustra na Salarze?

Efekt lustra pojawia się w porze deszczowej, od stycznia do marca, gdy sól pokrywa cienka warstwa wody. Z kolei niektóre obszary stają się wtedy niedostępne, w tym Isla Incahuasi. Aby przejechać cały Salar i Sud Lípez w suchych warunkach, lepiej przyjechać od maja do października, nawet kosztem rezygnacji z lustra.

Ile dni przeznaczyć na trasę?

Na sam Salar wystarczy jeden dzień, ale klasyczna trasa trwa trzy dni i dwie noce i łączy solnisko z lagunami Sud Lípez. To najpełniejsza formuła, często kończąca się na granicy z Chile w drodze do San Pedro de Atacama.

Czy choroba wysokościowa to naprawdę problem?

Tak, trzeba ją traktować poważnie. Trasa przebiega na wysokości od 3 600 do prawie 5 000 metrów, gdzie soroche jest częste. Kilkudniowa aklimatyzacja wcześniej w La Paz, Sucre lub Potosí, stopniowe wznoszenie się, dobre nawodnienie i herbata z koki znacznie zmniejszają ryzyko.

Jak wybrać agencję w Uyuni?

Najniższa cena często kryje zużyte pojazdy i nieostrożnych kierowców. Lepiej postawić na renomowaną agencję i sprawdzić stan terenówki, liczbę pasażerów i doświadczenie przewodnika. Na tak odludnych traktach niezawodność liczy się dużo bardziej niż zaoszczędzenie kilku euro.

Co założyć na trasę?

Klimat waha się od palącego słońca w dzień po mróz w nocy, do minus dwudziestu stopni w Sud Lípez. Ubierz się na cebulkę, weź czapkę, rękawiczki i bardzo ciepłą kurtkę, śpiwór do schronisk, a także okulary przeciwsłoneczne, krem z filtrem i mocną ochronę przed ekstremalnym promieniowaniem na wysokości.

Podobne kierunki