Luang Prabang w 3 dni

Wzgórze w środku półwyspu, na które prowadzi 328 stopni między drzewami frangipani, aż do złotej stupy That Chomsi.

Budowany od 1904 roku dla króla Sisavang Vonga, łączy francuski plan z laotańskimi dachami; do 1975 roku rezydencja królewska, dziś muzeum narodowe.

Od wczesnego wieczoru główna ulica zostaje zamknięta dla ruchu i wypełnia się czerwonymi markizami, pod którymi sprzedawcy z ludów Hmong i Khmu oferują hafty, papierowe lampiony i srebro.

O świcie setki mnichów idą gęsiego, by przyjąć kleisty ryż od klęczących mieszkańców; obserwuj w ciszy, z daleka i bez lampy błyskowej.

Najstarsza czynna świątynia miasta, założona w 1512 roku i odbudowana w 1898 roku po tym, jak Czarne Flagi złupiły Luang Prabang w 1887 roku.

Założona w 1560 roku na cyplu półwyspu, w miejscu, gdzie zbiegają się rzeki; jej sim ma opadające dachy, które niemal dotykają ziemi.

Dwie jaskinie w wapiennym klifie 25 kilometrów w górę rzeki; dolna jest wypełniona tysiącami drewnianych posągów Buddy pozostawionych przez pielgrzymów.

Mlecznoturkusowe baseny trawertynowe schodzące kaskadami wzdłuż leśnego potoku aż do ostatniego wodospadu o wysokości około 50 metrów, 29 kilometrów na południe od miasta.