Pekin w 4 dni

Cesarski pałac dynastii Ming i Qing, zbudowany w latach 1406-1420, zajmuje 72 hektary i liczy około 980 budynków; rządziło stąd 24 cesarzy aż do 1912 roku.

Sztuczne wzgórze usypane z ziemi wykopanej przy fosie Zakazanego Miasta, zwieńczone Pawilonem Wanchun, z najlepszym widokiem na żółte dachy pałacu.

Uliczka długości 800 metrów z czasów dynastii Yuan, od której po obu stronach odchodzi po osiem hutongów; z dala od zatłoczonej głównej ulicy przetrwały dziedzińce i czerwone drzwi.

Rezydencja księcia przekształcona w 1744 roku w najważniejszy klasztor buddyzmu tybetańskiego w głębi Chin, z pięcioma dziedzińcami pełnymi pawilonów i kadzielnic.

Park o powierzchni 273 hektarów, w którym cesarze modlili się o dobre zbiory; jego 38-metrowa Hala Modlitw, zbudowana z drewna bez użycia gwoździ, została odbudowana po pożarze w 1889 roku.

Fabryki z lat 50. XX wieku zaprojektowane przez inżynierów z NRD, z dachami szedowymi i rewolucyjnymi hasłami wciąż widocznymi na belkach, przejęte przez artystów od 2002 roku.

Letnia rezydencja dynastii Qing, w trzech czwartych zajęta przez wykopane ręcznie jezioro Kunming, z Długim Korytarzem o długości 728 metrów, ozdobionym ponad 14 000 malowanych scen.

Najłatwiej dostępny odrestaurowany odcinek z Pekinu, 70 km na północny wschód: 5,4 km muru i 22 wieże strażnicze na zalesionym grzbiecie, odbudowane za dynastii Ming.