🇫🇷 🌺

Martynika

Martynika ma zaledwie 80 kilometrów długości i co dwadzieścia zmienia oblicze: na północy góra Pelée i jej ociekający wilgocią las deszczowy, wpisany na listę UNESCO w 2023 roku, z Saint-Pierre, miastem, które wulkan zmiótł z mapy pewnego majowego poranka w 1902 roku; na południu plaże z białego piasku Les Salines i Les Anses-d'Arlet, naprzeciw Diamond Rock.

🗺️Martynika: plan podróży dzień po dniuZ mapą, atrakcjami i hotelami w trzech przedziałach cenowych. Bezpłatny i do dopasowania do twoich dat.Zobacz plan podróży →

Kiedy jechać na Martynikę?

Najlepszy termin: Od grudnia do kwietnia (pora sucha, nazywana tu carême)

W skrócie

Najlepszy terminOd grudnia do kwietnia (pora sucha, nazywana tu carême)
Budżet dzienny90-150 € dziennie
JęzykFrancuski

Dlaczego warto jechać na Martynikę?

Martynika to wyspa kontrastów zmieszczonych na skrawku lądu: w godzinę jazdy przenosisz się z pocztówkowych plaż południa do lasów paproci drzewiastych i wodospadów północy, z miasta-widma Saint-Pierre na gwarne targi Fort-de-France. Rhum agricole to tu w równym stopniu kultura, co trunek, z kilkunastoma destylarniami, które za darmo otwierają swoje drzwi, a kuchni kreolskiej, od boudin po colombo, spróbujesz wszędzie, od plażowych lolos po restauracje dla smakoszy.

Pasuje rodzinom, które rano chcą spokojnej plaży, a wieczorem zwiedzania, parom szukającym hotelu z charakterem nad morzem, piechurom, którzy przyjeżdżają dla Pelée i Trace des Jésuites, oraz miłośnikom historii, których nie zostawi obojętnymi pamięć o niewolnictwie, od dawnych plantacji po Anse Cafard.

Nurkowie znajdą wraki i ściany, surferzy fale w Tartane, smakosze krytą halę targową i starzone rumy do zabrania do domu. Rozczaruje tych, którzy nie chcą prowadzić, a to niezbędne, i tych, którzy marzą o lagunie z bungalowami na wodzie: Martynika to wyspa zamieszkana i tętniąca życiem, i to jest jej siła.

Mapa: co gdzie jest na Martynice?

Mapa pokazuje 6 miejsc z tego przewodnika: łatwiej ocenisz odległości i zaplanujesz trasę.

  1. Mont Pelée
  2. Saint-Pierre
  3. Les Anses-d'Arlet
  4. Grande Anse des Salines
  5. Półwysep Caravelle
  6. Fort-de-France

Ile kosztuje podróż na Martynikę?

Styl podróżyDziennieCo obejmuje
Z plecakiem70-100 € dziennie na osobęgîte lub bungalow dla dwojga, mały samochód zarezerwowany z wyprzedzeniem, accras i jeden posiłek w lolo dziennie to 70-100 € dziennie na osobę, bez lotów.
Komfort130-200 € dzienniehotel trzygwiazdkowy w Pointe du Bout lub Sainte-Anne, jedna restauracja dziennie, wycieczka na fonds blancs i dwie płatne wizyty to łącznie 130-200 € dziennie.
Premium300 € dzienniehotel z charakterem nad morzem, kolacje na mieście co wieczór, nurkowanie i prywatny katamaran to ponad 300 € dziennie. Lot z Paryża w obie strony kosztuje 500-1 100 € zależnie od sezonu, wynajem samochodu 30-60 € dziennie, a paliwo kosztuje mniej więcej tyle samo co we Francji kontynentalnej.

Czy podróż na Martynikę jest bezpieczna?

Wyspa jest bezpieczna, przy zwykłych środkach ostrożności przed kradzieżami z samochodów zaparkowanych przy plażach i na początku szlaków: nie zostawiaj niczego na widoku. Na wybrzeżu atlantyckim, a przede wszystkim na plaży Le Diamant, wysokie fale i prądy wsteczne co roku powodują utonięcia, więc kąp się na wybrzeżu karaibskim i w Les Salines i nigdy nie chowaj się pod manszynelą, nadmorskim drzewem oznaczonym czerwonym pasem, którego sok parzy skórę. Glony sargassum okresowo wyrzucane są na wybrzeże atlantyckie, od Le Robert po Le Vauclin, z zapachem zgniłych jaj: przed wyborem plaży na wschodzie sprawdź komunikaty. Komary przenoszą dengę, więc o zmierzchu zakrywaj ciało i używaj repelentu. Na Pelée wyrusz wcześnie, weź wodę i ciepłą warstwę i zrezygnuj, jeśli mgła jest już na parkingu. Sezon huraganów trwa od czerwca do listopada, ze szczytem we wrześniu, kiedy ubezpieczenie od rezygnacji to rozsądny wybór. Na drodze Martynikanie jeżdżą szybko, a piesi wieczorem chodzą po jezdni, więc nocą zachowaj czujność.

Co zobaczyć i co robić na Martynice

  • Mont Pelée
  • Saint-Pierre i Memoriał 1902
  • Les Anses-d'Arlet
  • Diamond Rock i Memoriał Cap 110
  • Grande Anse des Salines
  • Fonds blancs w Le François
  • Półwysep Caravelle
  • Habitation Clément

Mont Pelée

Wulkan o wysokości 1 397 metrów, górujący nad północą wyspy, zniszczył Saint-Pierre w 1902 roku, a ostatni raz wybuchł w latach 1929-1932, po czym zasnął pod stałym nadzorem obserwatorium Morne des Cadets. Na jego stokach rośnie najgęstszy las deszczowy wyspy, a Wulkany i Lasy Mont Pelée oraz Szczyty Północnej Martyniki wpisano na Listę światowego dziedzictwa UNESCO we wrześniu 2023 roku. Na szczyt prowadzą trzy szlaki: L'Aileron z Morne-Rouge, najkrótszy, cztery-pięć godzin tam i z powrotem, Grande Savane z Le Prêcheur, suchszy i bardziej stromy, oraz długi szlak z Grand-Rivière na północy. Około południa szczyt prawie zawsze jest w chmurach, a temperatura spada tam poniżej 15 °C, czego niewielu gości się spodziewa.

Saint-Pierre

Saint-Pierre
Saint-Pierre · Jean & Nathalie / CC BY-SA 2.0 (Wikimedia Commons)

Saint-Pierre, gospodarcza i kulturalna stolica Martyniki do 1902 roku, liczyło wtedy 28 000 mieszkańców, miało teatr na 800 miejsc wzorowany na tym w Bordeaux, domy handlowe i port eksportujący cukier i rum do Francji kontynentalnej. 8 maja 1902 roku o 8:02 spływ piroklastyczny z Pelée zrównał miasto z ziemią w dwie minuty, zostawiając zaledwie garstkę ocalałych, w tym więźnia Cyparisa, chronionego przez mury swojej celi. Skromnie odbudowane na ruinach miasto ma dziś znak Ville d'Art et d'Histoire i można je zwiedzać pieszo, od teatru przez celę więzienną i Église du Fort po Memoriał katastrofy z 1902 roku, muzeum odbudowane w 2019 roku na miejscu dawnej baterii Esnotz. W zatoce leży kilkanaście wraków zatopionych tego dnia, które eksplorują miejscowe kluby nurkowe, a destylarnia Depaz na wzgórzach wciąż produkuje rum u stóp wulkanu.

Les Anses-d'Arlet

Les Anses-d'Arlet
Les Anses-d'Arlet · Diogo Miranda / Pexels

Ta gmina na południowym wybrzeżu karaibskim to ciąg zatoczek ze złotym lub czarnym piaskiem u stóp zalesionych wzgórz: sama wioska z pomostem i kościołem Saint-Henri, Grande Anse d'Arlet z żółwiami, Petite Anse oraz bliźniacze zatoczki Anse Dufour i Anse Noire, rozdzielone wzgórzem, przez które przejdziesz pieszo w dziesięć minut. Żółwie zielone skubiące łąki trawy morskiej w Grande Anse zobaczysz w masce prosto z plaży, bez łodzi, co czyni to miejsce jednym z najłatwiejszych do snorkelingu na Karaibach. Ścieżka Morne Champagne łączy Grande Anse z wioską w pół godziny, z widokiem na Rocher du Diamant, a rybacy późnym rankiem wciąż sprzedają połów prosto ze swoich łodzi. Wieczorem światło pada dokładnie w osi zatoki, a restauracje przy nabrzeżu wypełniają się mieszkańcami Fort-de-France, którzy przyjeżdżają na kolację.

Grande Anse des Salines

Na południowym krańcu wyspy, w gminie Sainte-Anne, ten półksiężyc plaży długi na ponad kilometr jest najczęściej odwiedzany na Martynice: drobny biały piasek, woda bez fal i palmy kokosowe, które przetrwały sztormy. Nazwę zawdzięcza słonemu stawowi rozciągającemu się za nią, dawnej warzelni soli używanej do XX wieku, a dziś chronionemu terenowi podmokłemu, gdzie gniazdują czaple i brodźce. Na wschód Trace des Caps biegnie wzdłuż wybrzeża do Savane des Pétrifications, półpustynnego krajobrazu czerwonych skał, gdzie dawniej znajdowano skamieniałe drewno, a dalej w stronę Anse Trabaud i Cap Chevalier. Wioska Sainte-Anne, pięć kilometrów dalej, ma cienisty plac, kościół i lolos serwujące najlepszego wędzonego kurczaka na południu.

Półwysep Caravelle

Ten dwunastokilometrowy półwysep na północnym wschodzie wyspy, krajowy rezerwat przyrody od 1976 roku, skupia na 400 hektarach siedliska niespotykane nigdzie indziej na Martynice: suchy las z drzewami gumbo-limbo, namorzyny, klify smagane przez Atlantyk i sawanny z kaktusami. Obchodzą go dwa oznakowane szlaki, krótka, półtoragodzinna pętla przez namorzyny i długa, trzygodzinna pętla przez klify i latarnię, obie z Château Dubuc. Te ruiny XVIII-wiecznej plantacji cukrowej, z suszarnią, celami więziennymi i młynem napędzanym przez zwierzęta, zwiedza się z audioprzewodnikiem, a rozciąga się z nich widok na Baie du Trésor. Wioska Tartane, po drugiej stronie półwyspu, to surfingowy spot Martyniki, ze szkołami na plaży Anse Bonneville i regularnymi falami od listopada do kwietnia.

Fort-de-France

Fort-de-France
Fort-de-France · Aristoi / CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)

Stolicę wyspy najlepiej poznać pieszo, zaczynając od La Savane, dużego ogrodu publicznego naprzeciw zatoki, między Fort Saint-Louis, wciąż zajmowanym przez francuską marynarkę wojenną i otwartym dla zwiedzających po rezerwacji, a Biblioteką Schœlchera, pawilonem z żelaza i szkła zbudowanym w Paryżu na Wystawę Światową w 1889 roku, a potem złożonym tu kawałek po kawałku. Kryta hala Grand Marché przy Rue Isambert sprzedaje przyprawy, poncze z rumem, tkaniny madras i dżemy, a na piętrze kreolskie restauracje podają danie dnia za około piętnaście euro. Katedra Saint-Louis z witrażami, ulice handlowe wokół Rue Victor-Hugo i targ rybny nad Canal Levassor oddają rano puls miasta, które jednak pustoszeje po 18:00. Na wzgórzach, dziesięć kilometrów od centrum przy Route de la Trace, Jardin de Balata pokazuje 3 000 gatunków tropikalnych i kładkę wśród mahoniowców, za 16 € od osoby dorosłej.

Ile dni i jaki plan podróży?

Tydzień pozwala podzielić wyspę na dwie części: trzy dni na południu na plaże, Les Anses-d'Arlet i Le Diamant, trzy dni na północy na Saint-Pierre, Pelée i Route de la Trace, z jednym dniem na fonds blancs. Dziesięć dni zostawia czas na Caravelle, Grand-Rivière i prawdziwe leniwe dni. Długi weekend ma sens tylko jako spokojny pobyt na południu, bo lot z Paryża trwający 8 h 45 i różnica czasu kosztują dwa dni.

długi weekend (4 dni)

Dzień 1: przylot na lotnisko Aimé-Césaire wczesnym popołudniem, odbiór samochodu i zakwaterowanie w Les Trois-Îlets lub Sainte-Anne, pierwsza kąpiel w Anse Mitan lub Les Salines. Dzień 2: żółwie w Grande Anse d'Arlet o wschodzie słońca, lunch w wiosce Les Anses-d'Arlet, memoriał Anse Cafard i zachód słońca nad Rocher du Diamant. Dzień 3: rano rejs łodzią na fonds blancs w Le François, po południu Habitation Clément. Dzień 4: kryty targ w Fort-de-France, Jardin de Balata, wieczorem lot powrotny.

pięć dni

Dzień 1: przylot, zakwaterowanie na południu, plaża Les Salines. Dzień 2: Les Anses-d'Arlet, Anse Dufour i Anse Noire, memoriał Cap 110 o zachodzie słońca. Dzień 3: fonds blancs w Le François, potem Habitation Clément, przejazd na północ i nocleg w Saint-Pierre lub Le Carbet. Dzień 4: wejście na Pelée szlakiem L'Aileron przed 7:00, lunch w Morne-Rouge, po południu destylarnia Depaz i ruiny Saint-Pierre. Dzień 5: Route de la Trace z kąpielą przy wodospadzie Saut du Gendarme, Jardin de Balata, Grand Marché w Fort-de-France, wieczorny lot.

tydzień

Dzień 1: przylot, zakwaterowanie w Sainte-Anne lub Le Marin. Dzień 2: Les Salines o świcie, Trace des Caps do Savane des Pétrifications, sjesta i lolo. Dzień 3: Les Anses-d'Arlet i Le Diamant, memoriał Cap 110. Dzień 4: fonds blancs w Le François i Habitation Clément, nocleg w Tartane. Dzień 5: rano półwysep Caravelle i Château Dubuc, przejazd wzdłuż północnego wybrzeża atlantyckiego do Grand-Rivière na rybny lunch, powrót przez Morne-Rouge, nocleg w Saint-Pierre. Dzień 6: Mont Pelée o świcie, po południu Saint-Pierre i Depaz. Dzień 7: Route de la Trace, Jardin de Balata, Fort-de-France, ostatnia noc blisko lotniska.

Dojazd i poruszanie się na miejscu

Air France, Air Caraïbes i Corsair latają bez przesiadek z Paris-Orly w około 8 h 45, z cenami od mniej więcej 500 € w obie strony poza sezonem i ponad 1 000 € w okresie Bożego Narodzenia i ferii lutowych. Lotnisko Martinique Aimé-Césaire leży w Le Lamentin, piętnaście minut od Fort-de-France, a wypożyczalnie są na miejscu: samochód jest niezbędny, licz 30-50 € dziennie za małe auto miejskie zarezerwowane z wyprzedzeniem, więcej w ostatniej chwili w porze suchej.

Główna droga między lotniskiem a południem mocno się korkuje w godzinach biurowych: poza szczytem licz godzinę i kwadrans do Sainte-Anne i 45 minut do Saint-Pierre. Między Fort-de-France a Pointe du Bout, Anse Mitan czy Anse à l'Âne w Les Trois-Îlets prom przepływa zatokę w dwadzieścia minut za 7 € w obie strony, od 6:30 do 22:30 w niektóre wieczory, co oszczędza objazdu zatoki samochodem.

Sieć autobusowa Martinique Transport i jej linia z wydzielonym pasem łączą centrum z lotniskiem i Le Lamentin, ale nie pozwalają zwiedzać wyspy.

Gdzie spać na Martynice?

Budżetowo: południowe wybrzeże karaibskie ma najwięcej apartamentów i małych hoteli poniżej 100 € za noc, w Les Trois-Îlets wokół Pointe du Bout, w wioskach bungalowów w Sainte-Luce i w Le Diamant. Gîtes i pokoje gościnne w Les Anses-d'Arlet, Le Vauclin czy Sainte-Anne pozwalają gotować i kosztują 50-80 € za noc dla dwojga. Na północy Saint-Pierre i Le Carbet mają kilka prostych adresów, wygodnych przy wejściu na Pelée.

Komfortowo: Pointe du Bout w Les Trois-Îlets to najwygodniejsza baza, z hotelami trzy- i czterogwiazdkowymi naprzeciw zatoki Fort-de-France, promem tuż obok i plażami Anse Mitan, za 130-220 € za noc. Sainte-Anne i Le Marin oferują spokojniejsze hotele przy plaży, dwadzieścia minut od Les Salines, a Tartane, na Caravelle, ma adresy z widokiem na Atlantyk dla surferów i piechurów.

Nasz faworyt: kreolskie domy plantatorów zamienione w hotele z charakterem na północy, w Le Carbet, Saint-Pierre albo na wybrzeżu atlantyckim w La Trinité, z drewnianymi werandami, tropikalnymi ogrodami i owocowymi śniadaniami z widokiem na wzgórza. Na południowym wybrzeżu karaibskim urokliwe wille uczepione zboczy Les Trois-Îlets czy Les Anses-d'Arlet otwierają baseny na Rocher du Diamant, a w Tartane kilka pensjonatów odwraca się od wszystkiego, by patrzeć tylko na ocean.

Co zjeść na Martynice?

Kuchnię Martyniki poznaje się najpierw przy ladzie: accras z solonego dorsza po 1 € za sztukę, pikantny kreolski boudin, féroce z awokado i solonego dorsza oraz ti-punch, biały rhum agricole, cukier trzcinowy i plasterek limonki, który każdy miesza po swojemu. W plażowym lolo wędzony kurczak lub grillowana ryba z ryżem, czerwoną fasolą i zapiekanką z christophine to około 15-20 €, a w restauracji zapłacisz 25-45 € za colombo z koziny, blaff z ryby, fricassée ze skrzydelników lub ośmiornicy.

Kryta hala Grand Marché w Fort-de-France, przy Rue Isambert, sprzedaje przyprawy, owocowe poncze i dżemy, a na piętrze restauracje podają danie dnia za około piętnaście euro; targi w Le Marin i Sainte-Anne ożywiają się w weekendy. Rhum agricole z Martyniki to jedyny rum na świecie chroniony apelacją AOC, przyznaną w 1996 roku: Depaz w Saint-Pierre, Clément w Le François, Saint-James w Sainte-Marie, Trois Rivières i La Mauny na południu oraz JM w Macouba otwierają swoje piwnice, prawie wszystkie za darmo, z degustacją.

Kokosowe sorbety kręcone ręcznie na targach i ciastka tourments d'amour kosztują 2-3 €.

Formalności wjazdowe

Martynika to francuski departament zamorski, część Francji i UE, choć leży poza strefą Schengen: Polacy wjeżdżają bez wizy, na dowodzie osobistym lub paszporcie ważnym przez cały pobyt. Najlepiej weź jednak paszport, bo mogą go wymagać linie lotnicze, zwłaszcza przy przesiadce poza strefą Schengen.

Przepisy się zmieniają: przed wyjazdem sprawdź zalecenia Ministerstwa Spraw Zagranicznych na gov.pl (albo ministerstwa w twoim kraju).

Najczęstsze pytania o podróż na Martynikę

Kiedy najlepiej jechać na Martynikę?

Carême, od grudnia do kwietnia, to pora sucha, ze stałymi pasatami, małą ilością deszczu i morzem o temperaturze 27 °C, ale też z najwyższymi cenami i tłumami w okresie Bożego Narodzenia i w lutym. Maj, czerwiec i listopad są nadal bardzo przyjemne, z krótkimi przelotnymi deszczami i łagodniejszymi cenami. Od lipca do października hivernage przynosi wilgotny upał, burze i ryzyko huraganów, największe we wrześniu, co nie wyklucza wyjazdu, ale wymaga elastyczności i ubezpieczenia od rezygnacji.

Czy na Martynice trzeba wynająć samochód?

Tak, chyba że zostajesz na miejscu w Pointe du Bout, połączonym z Fort-de-France promem. Autobusy nie dojeżdżają do plaż ani na szlaki, a najważniejsze miejsca, Pelée, Saint-Pierre, Les Salines i Caravelle, dzieli godzina lub więcej jazdy. Na Boże Narodzenie i luty rezerwuj z kilkutygodniowym wyprzedzeniem i wybierz mały samochód: drogi na północy są wąskie, a parkingi przy plażach malutkie.

Ile dni spędzić na Martynice?

Tydzień pozwala objechać południe i północ z jednym dniem na fonds blancs, dziesięć dni daje czas na Caravelle, Grand-Rivière i prawdziwe dni na plaży. Mając cztery dni, zostań na południu między Les Trois-Îlets, Les Anses-d'Arlet i Les Salines, z jedną wycieczką. Lot z Paryża trwający 8 h 45 i różnica czasu wynosząca pięć-sześć godzin względem Francji kontynentalnej, zależnie od pory roku, to dobre powody, by nie jechać na krócej niż tydzień.

Północ czy południe: gdzie się zatrzymać na Martynice?

Południe dla plaż z białym piaskiem, hoteli i rejsów łodzią, z Pointe du Bout w Les Trois-Îlets jako najwygodniejszą bazą i Sainte-Anne dla spokoju. Północ dla przyrody, Pelée, Saint-Pierre i wodospadów przy Route de la Trace, z bazą w Le Carbet lub Saint-Pierre. Przy tygodniowym pobycie najlepiej spędzić pięć nocy na południu i dwie na północy, by uniknąć jeżdżenia tam i z powrotem.

Czy na Martynice można zobaczyć żółwie bez łodzi?

Tak, w Grande Anse d'Arlet, gdzie żółwie zielone skubią trawę morską kilka metrów od brzegu, widoczne w samej masce, oraz w Anse Dufour i Anse Noire, dwóch sąsiednich zatoczkach. Przyjdź wcześnie rano lub późnym popołudniem, zachowaj dystans, nie dotykaj ich i nie goń: gatunek jest chroniony, a żandarmeria wystawia mandaty. Żółwie skórzaste i szylkretowe składają jaja na niektórych plażach od marca do października; obserwuj je tylko z uznanymi stowarzyszeniami.

Podobne kierunki