🇮🇹 ☕

Turyn

Turyn był pierwszą stolicą Włoch i miastem jednego przemysłu, Fiata, który zostawił mu barokowe centrum z arkadami i fabryki zamienione w muzea. Podróżni zwykle przejeżdżają przez niego w drodze do Mediolanu, a przecież ma najważniejszą kolekcję egipską na świecie po Kairze i jest miejscem narodzin czekolady gianduja.

🗺️Turyn: plan podróży dzień po dniuZ mapą, atrakcjami i hotelami w trzech przedziałach cenowych. Bezpłatny i do dopasowania do twoich dat.Zobacz plan podróży →

Kiedy jechać do Turynu?

Najlepszy termin: Od kwietnia do czerwca i od września do października

  1. sty8°
  2. lut12°
  3. mar14°
  4. kwi18°
  5. maj22°
  6. cze27°
  7. lip30°
  8. sie30°
  9. wrz25°
  10. paź19°
  11. lis12°
  12. gru7°

PolecamyDobry terminOdradzamy· Temperatura po południu

W skrócie

Najlepszy terminOd kwietnia do czerwca i od września do października
Budżet dzienny85-150 € dziennie
JęzykWłoski

Dlaczego warto jechać do Turynu?

Turyn był stolicą dwukrotnie: przez trzy stulecia Księstwa, a potem Królestwa Sabaudii, oraz zjednoczonych Włoch w latach 1861-1865. Ta podwójna rola dała mu coś, czego żadne inne włoskie miasto nie ma w takim stopniu: spójny plan urbanistyczny. Ulice wciąż biegną według siatki rzymskiego castrum, place otaczają identyczne fasady, a osiemnaście kilometrów ciągłych arkad pozwalało dworowi poruszać się pod osłoną przed deszczem. Spacerujesz tu po politycznym projekcie wykreślonym od linijki, a nie po średniowiecznej plątaninie.

Druga historia jest przemysłowa i znacznie twardsza. Fiat narodził się tu w 1899 roku, fabryka Lingotto z torem testowym na dachu ruszyła w 1923 roku, zakład Mirafiori zatrudniał do sześćdziesięciu tysięcy osób, a w latach 50. i 60. XX wieku setki tysięcy rodzin z południa Włoch przyjechały na północ, by pracować przy taśmach montażowych. Gdy ta gospodarka się załamała, miasto zostało z gigantycznymi opuszczonymi terenami i masowym bezrobociem. Jego odrodzenie, rozpoczęte w latach 90. i przyspieszone przez zimowe igrzyska olimpijskie w 2006 roku, polegało na zamianie tych pustych skorup w muzea, uczelnie i sale koncertowe: Lingotto mieści dziś na dachu galerię sztuki, obok zachowanego toru testowego.

Trzecia kwestia jest strategiczna dla podróżnika. Turyn wciąż jest w dużej mierze pomijany przez turystów, którzy pędzą do Mediolanu, Florencji czy nad jeziora, a w praktyce oznacza to tańsze hotele, restauracje, do których wejdziesz bez rezerwacji, i wielkie muzea bez kolejek, z jedynym wyjątkiem Muzeum Egipskiego. Miasto nie ma jednej atrakcji do odhaczenia; działa przez nagromadzenie: muzeum kina w wieży o wysokości 167 metrów, bazylika Juvarry na wzgórzu, jeden z największych targów pod gołym niebem w Europie i stuletni rytuał kawowy.

Mapa: co gdzie jest w Turynie?

Mapa pokazuje 6 miejsc z tego przewodnika: łatwiej ocenisz odległości i zaplanujesz trasę.

  1. Muzeum Egipskie
  2. Mole Antonelliana
  3. Pałac Królewski i Piazza Castello
  4. Porta Palazzo
  5. Park Valentino
  6. Bazylika Superga

Ile kosztuje podróż do Turynu?

Turyn jest wyraźnie tańszy od Mediolanu, Wenecji czy Florencji przy porównywalnym dziedzictwie i to chyba jego najlepszy argument. Różnicę widać głównie na hotelach i kolacjach, gdzie rachunek mieści się w standardach prowincjonalnego włoskiego miasta.

Styl podróżyDziennieCo obejmuje
Mały budżet55-90 € dziennieHostel lub B&B, obiadowe menu dnia i aperitivo zamiast kolacji, spacery i bilet dzienny, targi i muzea państwowe bezpłatne w pierwszą niedzielę miesiąca
Komfort120-190 € dziennieCentralny hotel 3-gwiazdkowy, Torino+Piemonte Card, dwa posiłki w restauracji, wycieczka do Venarii lub na Supergę
Duży budżet320+ € dziennieHotel butikowy pod arkadami, restauracje z gwiazdkami Michelin, prywatne zwiedzanie i dzień w Langhe z kierowcą

Karty bankowe są akceptowane prawie wszędzie, nawet za kawę za 1,20 €, ale miej kilka banknotów na targi i małe osiedlowe bary. Cena zależy od tego, gdzie pijesz: kawa wypita na stojąco przy barze kosztuje dwa-trzy razy mniej niż ta sama podana przy stoliku, a wiele restauracji dolicza coperto w wysokości 2-3 € za osobę. Napiwki nie są oczekiwane; zostaw drobne, jeśli obsługa była dobra.

Czy podróż do Turynu jest bezpieczna?

Turyn jest bezpiecznym miastem jak na standardy europejskie, ale wymaga nieco więcej uwagi, niż sugeruje jego spokojna reputacja. Prawdziwym problemem są kieszonkowcy, skupieni w linii metra 1 w godzinach szczytu, wokół dworca Porta Nuova, a przede wszystkim w tłumie na targu Porta Palazzo, gdzie torbę nosi się z przodu, a telefon w wewnętrznej kieszeni. Dzielnica Aurora, tuż na północ od Porta Palazzo, oraz bezpośrednie okolice dworca wyraźnie zmieniają atmosferę po 22:00: nic dramatycznego, ale też nic, co uzasadniałoby nocne spacery w tych miejscach. Kradzieże z zaparkowanych samochodów są częste, więc nigdy nie zostawiaj bagażu na widoku, nawet na płatnym parkingu. Warto znać dwie rzadziej omawiane kwestie: w sierpniu miasto pustoszeje, wiele restauracji i sklepów zamyka się na dwa-trzy tygodnie, przez co centrum wieczorem jest dziwnie wyludnione; a brzegi Padu przy Murazzi, historycznej dzielnicy nocnego życia, są słabo oświetlone i ciche w dni powszednie, więc lepiej chodzić tam w towarzystwie. Klasyczne oszustwa na turystach są za to niemal nieobecne, bo miasto widzi niewielu turystów.

Co zobaczyć i co robić w Turynie

  • Muzeum Egipskie
  • Mole Antonelliana i Narodowe Muzeum Kina
  • Muzea Królewskie i Pałac Królewski
  • Zabytkowe kawiarnie i bicerin
  • Quadrilatero Romano i Porta Palazzo
  • Park Valentino i Borgo Medievale
  • Bazylika Superga
  • Reggia di Venaria Reale

Muzeum Egipskie

Muzeum Egipskie
Muzeum Egipskie · antonio filigno / Pexels

Założone w 1824 roku, gdy Karol Feliks Sabaudzki kupił kolekcję konsula Drovettiego, to najstarsze muzeum poświęcone w całości starożytnemu Egiptowi i najważniejsze na świecie po kairskim. Trzydzieści dwa tysiące obiektów wystawiono na czterech poziomach, w 2015 roku uporządkowanych w czytelną trasę chronologiczną i uzupełnionych o skrzydło otwarte na dwusetlecie w 2024 roku. Głównym punktem jest grobowiec architekta Cha i jego żony Merit, odkryty nienaruszony w Deir el-Medina w 1906 roku, z kompletnym wyposażeniem, ubraniami i żywnością. Galeria sarkofagów i sala monumentalnych posągów, zaaranżowana z grą luster, robią wrażenie, jakie osiąga niewiele muzeów. Bilety kosztują 18 €, są sprzedawane wyłącznie online z godziną wejścia, a w poniedziałki muzeum zamyka się o 14:00.

Piazza Castello i Muzea Królewskie

Piazza Castello i Muzea Królewskie
Piazza Castello i Muzea Królewskie · Roma Dik / Pexels

Centralny plac Turynu łączy w jednej przestrzeni Palazzo Madama, którego fasada autorstwa Juvarry kryje średniowieczny zamek i rzymską bramę, oraz wejście do Pałacu Królewskiego dynastii sabaudzkiej. Muzea Królewskie obejmują pałac, Zbrojownię Królewską, Galleria Sabauda, Muzeum Starożytności i ogrody na jednym bilecie za 15 €. Prawdziwą niespodzianką jest Zbrojownia: sto dziesięć metrów galerii wypełnionej zbrojami turniejowymi, szablami i rzędami końskimi we wnętrzu nietkniętym od XIX wieku. Kaplicę Całunu, zniszczoną przez pożar w 1997 roku i otwartą ponownie w 2018 roku po dwudziestu latach restauracji, zwiedza się z poziomu pałacu. Sam całun nie jest wystawiony: leży złożony w relikwiarzu w sąsiedniej katedrze i pokazuje się go tylko podczas rzadkich ostensji.

Mole Antonelliana i kino

Mole Antonelliana i kino
Mole Antonelliana i kino · Matteo Basile / Pexels

Rozpoczęta w 1863 roku jako synagoga i ukończona jako budynek miejski po dziesięcioleciach architektonicznej licytacji, Mole wznosi się na 167 metrów i widnieje na włoskiej monecie dwucentowej. Od 2000 roku mieści Narodowe Muzeum Kina, którego aranżacja autorstwa François Confino rozwija spiralną rampę wokół pustej centralnej przestrzeni kopuły. Mijasz latarnie magiczne, urządzenia z epoki przedkinowej, odtworzone dekoracje i centralną nawę wyposażoną w czerwone leżaki, na których ogląda się fragmenty filmów na leżąco. Panoramiczna winda wjeżdża przez szklaną kopułę i wyłania się 85 metrów nad miastem, z linią Alp w tle. Muzeum kosztuje 18 €, winda 9 €, bilet łączony 23 €, a cały obiekt jest zamknięty we wtorki.

Historyczne kawiarnie i bicerin

Historyczne kawiarnie i bicerin
Historyczne kawiarnie i bicerin · Nikolai Kolosov / Pexels

Bicerin podaje się w małej szklance, w której espresso, gorąca czekolada i śmietanka tworzą trzy wyraźne warstwy, których pod żadnym pozorem nie wolno mieszać. Przepis narodził się w XVIII wieku w kawiarni Al Bicerin, maleńkim lokalu naprzeciw sanktuarium Consolata, do którego przychodził na niego Cavour i który jest zamknięty w środy. Wokół przetrwało kilkanaście XIX-wiecznych kawiarni z boazeriami, lustrami i malowanymi sufitami: Baratti & Milano pod Galleria Subalpina, Caffè Torino i Caffè San Carlo na Piazza San Carlo oraz Mulassano ze swoją salką na cztery stoliki niedaleko Piazza Castello. Licz 6-7,50 € za bicerin na siedząco, więcej na Piazza San Carlo. To jedyne miejsce w mieście, gdzie cenę napoju uzasadnia wystrój, a nie zawartość szklanki.

Quadrilatero i Porta Palazzo

Quadrilatero i Porta Palazzo
Quadrilatero i Porta Palazzo · Fernanda W. Corso / Pexels

Quadrilatero zachowuje siatkę ulic rzymskiego castrum, z wąskimi uliczkami, trattoriami, winiarniami i Piazza della Consolata dla wytchnienia. Na jego północnym skraju Porta Palazzo uchodzi za największy targ pod gołym niebem w Europie, z blisko tysiącem stoisk rozmieszczonych w krytych halach, hali rybnej, na targu odzieżowym i w części dla producentów. To także najbardziej zróżnicowana dzielnica Turynu, gdzie mijają się Piemontczycy, Marokańczycy, Rumuni, Chińczycy i Nigeryjczycy i gdzie je się za jedną trzecią ceny z barokowego centrum. W soboty uliczki Borgo Dora zajmuje pchli targ Balôn, a w drugą niedzielę miesiąca odbywa się Gran Balôn antykwariuszy. Targ działa od poniedziałku do piątku rano, a w soboty do wczesnego popołudnia; w niedziele nie ma tu czego oglądać.

Superga, Valentino i wzgórza

Superga, Valentino i wzgórza
Superga, Valentino i wzgórza · C1 Superstar / Pexels

Pad oddziela płaskie miasto od jego wzgórz i to po tamtej stronie Turyn staje się fotogeniczny. Park Valentino, pierwszy park publiczny we Włoszech, otwarty w 1856 roku, ciągnie się wzdłuż rzeki z sabaudzkim zamkiem i Borgo Medievale, sztuczną wioską zbudowaną w całości na wystawę w 1884 roku jako wierna kopia piemonckiej architektury z XV wieku. Naprzeciw kościół Gran Madre i Monte dei Cappuccini oferują najlepszy bezpłatny widok z lotu ptaka na miasto i Alpy. Wyżej, na 670 metrach, bazylika Superga, zaprojektowana przez Juvarrę w 1731 roku, mieści królewskie grobowce dynastii sabaudzkiej i miejsce pamięci 4 maja 1949 roku, kiedy samolot wiozący do domu całą drużynę Grande Torino rozbił się o jej tylną ścianę. Wjeżdża się tam kolejką zębatą otwartą w 1884 roku, która pokonuje trasę ze stacji Sassi w osiemnaście minut i nie kursuje w środy.

Ile dni i jaki plan podróży?

Dwa dni wystarczą na Muzeum Egipskie, Mole i barokowe centrum; cztery dni pozwalają dodać Supergę, Venarię, Valentino i targi bez zaliczania muzeów jednego po drugim.

Weekend (2 dni)

Pierwszego ranka Muzeum Egipskie o otwarciu, potem Piazza Castello, Muzea Królewskie i aperitivo w San Salvario; następnego dnia rano Quadrilatero i Porta Palazzo, po południu Mole Antonelliana i jej panoramiczna winda. Zwarty plan, w całości pieszo, z jedną tylko rezerwacją do zrobienia.

Cały Turyn (4 dni)

Dwudniowa baza, do tego dzień na Reggia di Venaria i jej ogrody oraz ostatni na kolejkę zębatą na Supergę, park Valentino i Monte dei Cappuccini o zachodzie słońca. To format, w którym Torino+Piemonte Card się zwraca.

Turyn i Piemont (6 dni)

Trzy dni w mieście, potem Sacra di San Michele godzinę drogi stąd, Langhe wokół Alby dla wina i jesienią trufli, a także Ivrea lub jezioro Orta. Pociągi dojeżdżają bezpośrednio z Porta Nuova do Alby i Asti, choć na wzgórzach samochód jest jednak wygodniejszy.

Dojazd i poruszanie się na miejscu

Centrum w całości obejdziesz pieszo pod osiemnastoma kilometrami arkad, co oznacza, że z Porta Nuova na Piazza Castello dojdziesz bez otwierania parasola.

GTT obsługuje automatyczne metro, tramwaje i autobusy: bilet City ważny 100 minut kosztuje 2 € w wersji papierowej i 1,90 € w cyfrowej, a bilet dzienny 4,50 €, lub 3,70 € w aplikacji.

48-godzinna Torino+Piemonte Card za 39,90 € obejmuje wstęp do Muzeum Egipskiego, Mole, Muzeów Królewskich i Venarii, ale nie zawiera komunikacji miejskiej, za którą płaci się osobno.

Bezpośredni TGV Paryż-Turyn jedzie 5 h 39, z trzema kursami w obie strony dziennie. Uwaga: prace w tunelu Mont Cenis odwołują wszystkie bezpośrednie pociągi od 11 września do 9 października 2026 roku.

Gdzie spać w Turynie?

Hotel 3- lub 4-gwiazdkowy w okolicy Porta Nuova i Via Roma: 90-170 € za noc, z całym centrum w zasięgu spaceru.

Mieszkanie lub hotel butikowy w Quadrilatero: 120-250 €, staroświecka sceneria i restauracje tuż za progiem, ale hałas w weekendy.

B&B i mieszkania na wynajem w San Salvario, za dworcem: 60-120 €, to dzielnica aperitivo i barów, bardzo żywa, czasem aż za bardzo.

Schroniska młodzieżowe i łóżka w salach wieloosobowych: 30-55 €. Unikaj noclegu tuż na północ od Porta Palazzo, w okolicy Aurora, jeśli planujesz wracać pieszo późno.

Co zjeść w Turynie?

Piemonckie aperitivo to nie koktajl z trzema chipsami: między 18:30 a 21:00 za 8-12 € za kieliszek dostajesz dostęp do bufetu, który często zastępuje kolację. Jego historyczną bazą jest wermut, wynaleziony w Turynie w 1786 roku.

Agnolotti del plin, maleńkie ręcznie szczypane pierożki, vitello tonnato i tajarin robione z dużą ilością żółtek to trzy dania, których warto szukać w trattorii, za 10-16 €.

Bagna cauda, gorący sos z czosnku i anchois, w którym macza się surowe i gotowane warzywa, podawana jest tylko od października do marca i je się ją wspólnie z jednego glinianego naczynia.

Gianduja narodziła się tu z blokady kontynentalnej, kiedy brak kakao skłonił czekoladników do rozcieńczania masy orzechami laskowymi z Langhe: gianduiotti sprzedaje się na wagę u Guido Gobino lub Peyrano, za około 60-90 € za kilogram.

Formalności wjazdowe

Strefa Schengen: Polacy wjeżdżają na ważnym dowodzie osobistym lub paszporcie, bez wizy i innych formalności.

Przepisy się zmieniają: przed wyjazdem sprawdź zalecenia Ministerstwa Spraw Zagranicznych na gov.pl (albo ministerstwa w twoim kraju).

Najczęstsze pytania o podróż do Turynu

Turyn czy Mediolan?

Te dwa miasta w niczym się nie przypominają. Mediolan to miasto pracy, mody i designu, droższe i trudniejsze do poznania; Turyn jest bardziej barokowy, wolniejszy, tańszy i znacznie łatwiejszy do zwiedzenia w kilka dni. Dzieli je godzina pociągiem, więc możesz nocować w Turynie i zobaczyć Mediolan na jednodniowej wycieczce, wydając znacznie mniej.

Ile dni zaplanować?

Dwa pełne dni wystarczą na Muzeum Egipskie, Mole i barokowe centrum. Cztery dni dają czas, by dodać Venarię, Supergę, Valentino i targi, nie zamieniając pobytu w muzealny maraton, i pozwalają w pełni wykorzystać Torino+Piemonte Card.

Czy Torino+Piemonte Card się opłaca?

Kosztuje 39,90 € za 48 godzin i zwraca się od trzech dużych wstępów. Samo Muzeum Egipskie kosztuje 18 €, Reggia di Venaria 18 €, a Muzea Królewskie 15 €: rachunek jest szybki. Pamiętaj, że nie obejmuje komunikacji miejskiej, którą trzeba doliczyć do budżetu.

Czy trzeba rezerwować Muzeum Egipskie?

Tak, to obowiązkowe. Bilety sprzedaje się wyłącznie online z godziną wejścia, a na weekendy wyprzedają się kilka dni wcześniej. W poniedziałki muzeum jest otwarte tylko w godzinach 9:00-14:00, podczas gdy w pozostałe dni zamyka się o 18:30.

Na jakie dni zamknięcia trzeba uważać?

Wbrew powszechnemu przekonaniu nie wszystkie muzea Turynu są zamknięte w poniedziałki, a każde ma swój dzień. Narodowe Muzeum Kina w Mole jest zamknięte we wtorki, Muzea Królewskie w środy, kolejka zębata na Supergę również w środy, a kawiarnia Al Bicerin także w środy. Sprawdź każde miejsce, zanim zaplanujesz dzień.

Podobne kierunki