Gers i Armagnac

Katedra Sainte-Marie w Auch

Budowa katedry w Auch trwała niemal dwa stulecia, od 1489 do 1680 roku, co tłumaczy połączenie gotyckiego płomienistego korpusu z klasycystyczną fasadą o dwóch wieżach. Budowla ma 102,86 metra długości i 26,64 metra wysokości pod sklepieniem oraz 21 kaplic. Jej 18 witraży, wykonanych przez Arnauta de Moles w latach 1507-1513, tworzy jeden z wielkich renesansowych zespołów witrażowych: zestawiają Stary i Nowy Testament, z prorokami, apostołami i sybillami. Chór, pomyślany jako kościół w kościele, ma 113 dębowych stalli, górnych i dolnych, z ponad 1 500 rzeźbionymi postaciami biblijnymi, mitologicznymi lub zaczerpniętymi z codziennego życia. Wielkie organy Jeana de Joyeuse pochodzą z 1694 roku. Od 1998 roku katedra figuruje na liście światowego dziedzictwa w ramach Dróg do Santiago de Compostela. Na zewnątrz monumentalne schody łączą górne miasto z rzeką Gers, a w połowie drogi stoi pomnik d'Artagnana.

Larressingle

Larressingle wkracza do historii w XI wieku, gdy opat Hugues de Gascogne przekazał te ziemie i kościół Saint-Sigismond; ich panami zostali opaci, a potem biskupi Condom, diecezji utworzonej w 1317 roku. W XIII wieku, gdy Francja i Anglia walczyły o Akwitanię, otoczyli wioskę murem o obwodzie około 270 metrów, wzmocnionym kwadratowymi basztami, i zbudowali zamek, którego wypatroszony donżon wciąż stoi. Wchodzi się przez ufortyfikowaną bramę, która miała niegdyś most zwodzony, dziś zastąpiony stałym mostem. W środku garść domów, romański kościół i kilka sklepików tuli się do murów. Wioska liczy 213 mieszkańców, ma znak Plus Beaux Villages de France i przyjmuje około 133 000 odwiedzających rocznie. Nieopodal Pont d'Artigues na rzece Baïse jest wpisany na listę UNESCO jako etap Drogi św. Jakuba. W sezonie u stóp murów działa strefa poświęcona średniowiecznym machinom oblężniczym.

Lectoure

Lectoure to rzymska Lactora, później stolica hrabiów Armagnac, których potęga upadła w 1473 roku, gdy wojska Ludwika XI oblegały miasto i zginął tu Jan V d'Armagnac. Miasto liczące 3 670 mieszkańców leży na cyplu biegnącym ze wschodu na zachód, na wysokości od 68 do 223 metrów n.p.m., co daje mu rozległe widoki na dolinę Gers, a w pogodne dni z Promenade du Bastion także na Pireneje. Katedra Saint-Gervais-et-Saint-Protais, wpisana do rejestru zabytków w 1912 roku, otwiera główną ulicę; Fontaine Diane, źródło rzymskiego pochodzenia pod trzema łukami z XIII wieku, kryje się pod murami. Miasto ma dziesięć chronionych zabytków. Urodził się tu marszałek Jean Lannes, jeden z bliskich towarzyszy Napoleona, a miasto wzniosło mu pomnik. Muzeum archeologiczne gromadzi ołtarze taurobolijne, świadectwa kultu Kybele. Lectoure to także przystanek na Via Podiensis i kraina melonów, z termami otwartymi w 2003 roku przy naturalnym gorącym źródle.

Fourcès

Fourcès powstało jako castelnau, wioska wyrosła u stóp zamku, a później stało się bastydą; to przejście tłumaczy jego plan, jedyny taki w Gers: domy stoją w kole wokół okrągłego, zacienionego placu, zamiast na zwykłej dla bastyd siatce ulic. Fasady z muru pruskiego wspierają się na arkadach z drewna lub kamienia, a do wioski wchodzi się przez wieżę zegarową z XIII wieku, wpisaną do rejestru zabytków. Poniżej Auzoue płynie pod kamiennym mostem, obok zamku z XV wieku, dziś hotelu z restauracją. Obrazu dopełnia kościół Saint-Laurent. Wioska liczy dziś 260 mieszkańców, wobec ponad 1 100 w 1831 roku, a rolnictwo wciąż odgrywa tu ważną rolę. Fourcès ma znak Plus Beaux Villages de France, a jego targ kwiatowy w ostatni weekend kwietnia to jedno z wydarzeń wiosny w Gers. Przyjedź rano, gdy światło przesącza się przez drzewa na placu, a potem jedź dalej do Larressingle i Montréal, dwóch sąsiednich wiosek.

Marciac

Marciac to królewska bastyda założona w 1298 roku na mocy paréage, umowy o współwładaniu między opactwem La Case-Dieu, hrabią Pardiac i Guichardem de Marzé, przedstawicielem króla, od którego wioska wzięła nazwę; jej kartę zwyczajów potwierdził w 1300 roku Filip IV Piękny. Centralny plac o wymiarach 133 na 78 metrów jest największy w Gers, otoczony arkadami i krytymi przejściami. Kościół Notre-Dame-de-l'Assomption ma iglicę wysoką na 87 metrów, najwyższą w departamencie. Marciac słynie jednak przede wszystkim z festiwalu Jazz in Marciac, założonego w 1978 roku, który każdego lata, około początku sierpnia, gromadzi pod namiotem wielkie nazwiska jazzu, z dziesiątkami darmowych koncertów na placu, dla ponad 200 000 widzów. Przez resztę roku wioska wraca do swoich 1 200 mieszkańców, a L'Astrada, stała scena, gra jazz przez cały rok. Zagospodarowane jezioro na skraju wioski to miejsce na przyjemny spacer. Jeśli przyjeżdżasz na festiwal, rezerwuj bardzo wcześnie: noclegi w okolicy znikają błyskawicznie.

Muzeum d'Artagnana w Lupiac

W Lupiac, wiosce w sercu Gaskonii, na zamku Castelmore przyszedł na świat, między 1611 a 1615 rokiem, Charles de Batz de Castelmore, czwarty syn w rodzinie z siedmiorgiem dzieci, który przyjmie nazwisko d'Artagnan. Wyjechał do Paryża około 1630 roku, został kapitanem-porucznikiem pierwszej kompanii muszkieterów króla Ludwika XIV i zginął podczas oblężenia Maastricht w 1673 roku. Aleksander Dumas uczynił go bohaterem Trzech muszkieterów, którzy przyćmili prawdziwego człowieka. Muzeum d'Artagnana mieści się w kaplicy Saint-Jacques, chronionym zabytku, który pełni też funkcję informacji turystycznej; z jej tarasu widok sięga przez okolicę aż po Pireneje. Trasa z dźwiękiem i obrazem łączy dokumenty, manekiny i plakaty filmowe, a kończy się filmem. Na placu czeka na selfie konny posąg z brązu wysoki na 3,50 metra. Każdego lata, w drugi weekend sierpnia, mieszkańcy organizują święto d'Artagnana, które ożywia jarmark z XVII wieku z udziałem ponad 500 wolontariuszy w kostiumach.