🇫🇷 🌲

Haut-Bugey

Między Bourg-en-Bresse a Genewą Haut-Bugey łączy polodowcowe jeziora, lasy jodłowe i wapienne przełomy (cluses). Nantua zachowało kościół opacki i muzeum Ruchu Oporu departamentu Ain, Oyonnax opowiada historię grzebieni i tworzyw sztucznych, wodospad Charabotte spada z ponad 115 metrów, a jezioro Genin zamarza zimą.

🗺️Haut-Bugey: plan podróży dzień po dniuZ mapą, atrakcjami i hotelami w trzech przedziałach cenowych. Bezpłatny i do dopasowania do twoich dat.Zobacz plan podróży →

Kiedy jechać do Haut-Bugey?

Najlepszy termin: Od maja do września

  1. sty5°
  2. lut9°
  3. mar12°
  4. kwi16°
  5. maj19°
  6. cze24°
  7. lip27°
  8. sie26°
  9. wrz22°
  10. paź16°
  11. lis10°
  12. gru7°

PolecamyDobry terminOdradzamy· Temperatura po południu

W skrócie

Najlepszy terminOd maja do września
Budżet dzienny60-100 € dziennie
JęzykFrancuski

Dlaczego warto jechać do Haut-Bugey?

Haut-Bugey to ta część departamentu Ain, która najbardziej przypomina sąsiednią Jurę, z wapiennymi fałdami, jodłowymi lasami i polodowcowymi jeziorami, a jednak odwiedza ją znacznie mniej turystów. Między Nantua a Oyonnax odległości są niewielkie: w pół godziny jazdy przenosisz się znad jeziora w cluse, przełomie przecinającym grzbiety, na polanę wśród jodeł, z kluniackiego kościoła opackiego do muzeum przemysłu, a wieczorem hotele i restauracje mają wiejskie ceny.

To także kraina najnowszej historii. Maquis z Ain i Haut-Jura trzymali te góry podczas okupacji, a muzeum ruchu oporu w Nantua, mieszczące się w dawnym więzieniu, opowiada o tamtych latach z rzadką precyzją. Oyonnax z kolei wymyśliło cały przemysł: od grzebieni z bukszpanu po tworzywa sztuczne, Plastics Vallée utrzymuje region od ponad stu lat, a Muzeum Grzebienia przechowuje jego wyroby.

Rodzinom Lac Genin i plaża w Nantua wystarczą, by wypełnić letnie popołudnia, a płaskowyż Hauteville oferuje zimą narciarstwo biegowe, saneczkarstwo i wędrówki na rakietach śnieżnych. Piechurom i rowerzystom górskim szlaki między jeziorami a grzbietami, wodospady i wąwóz Albarine zapewnią tydzień wędrówek. Dla smakoszy już same kluski quenelles w sosie Nantua, przyrządzanym z rakami, i Comté z pobliskich serowarni fruitières są warte wyprawy.

Mapa: co gdzie jest w Haut-Bugey?

Mapa pokazuje 6 miejsc z tego przewodnika: łatwiej ocenisz odległości i zaplanujesz trasę.

  1. Jezioro Nantua
  2. Kościół opacki Saint-Michel
  3. Muzeum ruchu oporu
  4. Lodownie Sylans
  5. Lac Genin
  6. Wodospad Charabotte

Ile kosztuje podróż do Haut-Bugey?

Styl podróżyDziennieCo obejmuje
Z plecakiem45-65 € dzienniekemping nad jeziorem lub mały hotel, pikniki, darmowe jeziora, wodospady, kościół opacki i lodownie, jedno muzeum za 4 € lub 8 €.
Komfort80-120 €/dzieńtrzygwiazdkowy hotel w Oyonnax lub pokój z widokiem na jezioro Nantua, jeden posiłek dziennie w restauracji z quenelles w sosie Nantua, kajak lub deska SUP, muzea.
Premium160+ €/dzieńpokój w zamku lub urokliwy gîte, najlepsze restauracje w okolicy, wycieczka z przewodnikiem na rowerze górskim, biegowa po szlakach lub na rakietach śnieżnych. Haut-Bugey pozostaje dyskretnym kierunkiem, gdzie o wyższej półce decyduje głównie otoczenie.

Karty są akceptowane niemal wszędzie, ale miej trochę gotówki na farmy, serowarnie fruitières i targi. Bankomaty są w Nantua, Oyonnax i Plateau d'Hauteville.

Czy podróż do Haut-Bugey jest bezpieczna?

Haut-Bugey to góry średnie, które nie stwarzają szczególnych trudności, ale letnie burze szybko narastają nad wzniesieniami i sprawiają, że wapienne ścieżki robią się śliskie: noś buty trekkingowe i sprawdzaj prognozę przed wyjściem. Kąp się tylko na wyznaczonych plażach, strzeżonych w lipcu i sierpniu nad jeziorem Nantua i Lac Genin; gdzie indziej woda w tych polodowcowych jeziorach pozostaje w głębi zimna. Przy Charabotte i w wąwozie Albarine nie schodź z platform widokowych, bo urwiska są wysokie i niezabezpieczone. Zimą nigdy nie wchodź na lód Lac Genin, zanim gospoda nie otworzy go do jazdy na łyżwach. Kleszcze występują na łąkach i w lasach od maja do października.

Co zobaczyć i co robić w Haut-Bugey

  • Jezioro Nantua
  • Kościół opacki Saint-Michel, Nantua
  • Muzeum Ruchu Oporu i Deportacji departamentu Ain
  • Lodownie Sylans
  • Lac Genin
  • Muzeum Grzebienia i Tworzyw Sztucznych
  • Świątynia galijsko-rzymska w Izernore
  • Wodospad Charabotte

Jezioro Nantua

Jezioro Nantua wypełnia część cluse Nantua, korytarza przecinającego fałdy Jury, którym niegdyś spływał lodowiec jurajski, zostawiając tu swoje osady. Leży na wysokości 475 metrów n.p.m., ciągnie się z zachodu na wschód na długości 2,7 kilometra i ma 650 metrów szerokości, zajmuje 141 hektarów i mieści 40 milionów metrów sześciennych wody, przy maksymalnej głębokości 42,9 metra. Zasilają je, głównie od południowego wschodu, trzy małe potoki, Doye i dwa Merloz, a jedyny odpływ, Bras du Lac, uchodzi do Oignin. Mało znana ciekawostka: Lac Genin odprowadza część wód do jeziora Sylans, które z kolei częściowo zasila jezioro Nantua. Leży w całości na terenie gminy Nantua, a od zachodu graniczy z Port i Montréal-la-Cluse. Chronione jako wpisany obiekt od lat 30. XX wieku, sprzyja spokojnym zajęciom: kajakom, deskom SUP, rowerkom wodnym, wędkowaniu, objazdowi rowerem i strzeżonej kąpieli latem na plaży Albert Griot na północnym brzegu. Wielu kierowców zna Nantua tylko z wiaduktu autostrady A40, ale trzeba zjechać do miasta i przejść się brzegiem, by zobaczyć, jak jezioro zmienia kolor w ciągu dnia.

Kościół opacki Saint-Michel, Nantua

Benedyktyńskie opactwo Saint-Pierre w Nantua założono około 671 roku, a około 1100 roku stało się przeoratem zależnym od Cluny. Dziś pozostał z niego tylko kościół Saint-Michel, odbudowany pod koniec XI wieku i uważany za jedną z najokazalszych budowli sakralnych w Ain. Romański w swoich początkach i kluniacki w inspiracji, pod koniec XII wieku otrzymał wczesnogotyckie sklepienia w regionalnym stylu. Dzwonnicę, zburzoną w 1793 roku jak wszystkie w regionie, odbudowano, a organy Nicolasa-Antoine'a Lété, które trafiły do Nantua w 1847 roku i są wpisanym zabytkiem, mają 2 883 piszczałki i 42 głosy; wyznaczają przejście od estetyki klasycznej do romantycznej. Skarbem kościoła jest obraz Eugène'a Delacroix Święty Sebastian opatrywany przez święte niewiasty z 1836 roku. Kościół jest wpisanym zabytkiem od 1907 roku, a jego dzwonnica trafiła do rejestru w 2015 roku. Wstęp poza nabożeństwami jest bezpłatny, a informacja turystyczna organizuje zwiedzanie z przewodnikiem.

Muzeum Ruchu Oporu i Deportacji departamentu Ain

Departamentalne Muzeum Ruchu Oporu i Deportacji zajmuje dawne więzienie w Nantua, budynek z XIX wieku, który w XX wieku stał się muzeum, w samym centrum miasta przy Montée de l'Abbaye. Prace nad rozbudową i dostępnością prowadzone w latach 2015-2017 odnowiły całą ekspozycję. Wystawa przedstawia strategiczne znaczenie departamentu Ain podczas II wojny światowej, graniczącego ze Szwajcarią i przeciętego linią demarkacyjną, a następnie maquis z Ain i Haut-Jura, których działania odcisnęły piętno na całym regionie. Szczególną uwagę poświęcono łapance z 14 grudnia 1943 roku w Nantua, gdy mieszkańców aresztowano i deportowano, a także indywidualnym losom członków ruchu oporu i deportowanych z departamentu. Ostatnia część pokazuje, jak po 1945 roku budowano pamięć o tamtych latach. Muzeum, regularnie wzbogacane darami rodzin, proponuje też wydarzenia i wyjścia śladami maquisardów. Zarezerwuj półtorej do dwóch godzin; bilet za 8 € obejmuje wystawy czasowe i jest ważny przez cały dzień.

Lodownie Sylans

Jezioro Sylans powstało w średniowieczu, gdy fragment północnego urwiska cluse obsunął się i zatamował dolinę. Głębokie położenie, słabe nasłonecznienie i czystość wody uczyniły z niego w XIX wieku naturalny magazyn lodu. W 1864 roku Joachim Moinat, wytwórca lemoniady w Nantua, zaczął ciąć tu lód dla swoich klientów, a potem uzyskał od gmin Les Neyrolles i Le Poizat, właścicielek jeziora, wyłączne prawo do jego eksploatacji. W 1875 roku zbudował magazyn o podwójnych ścianach izolowanych trocinami; w 1879 roku pracowało tu na zmianę, dniem i nocą, 300 robotników. Otwarcie kolei w 1882 roku i stacji na miejscu zmieniło skalę: latem odjeżdżało codziennie 20-30 wagonów, w 1894 roku nawet 50, do Paryża, Genewy, Lyonu, Marsylii, Tulonu i Algieru. W połowie lat 80. XIX wieku Moinat sprzedał interes spółce Société des Glacières de Paris, która zastąpiła drewniane szopy wielkimi kamiennymi lodowniami, których ruiny widać dziś: największa miała 140 metrów długości. Sztuczny lód, łagodniejsze zimy i I wojna światowa położyły kres temu zajęciu: ostatnie zbiory odbyły się od 30 stycznia do 10 lutego 1917 roku. Ruiny, kupione przez samorząd w 2007 roku, można zwiedzać bezpłatnie.

Lac Genin

Lac Genin kryje się w jurajskim lesie jodłowym, świerkowym i liściastym, na południowo-wschodnim krańcu gminy Oyonnax, na granicy z Charix i Échallon. Wpisany jako malowniczy obiekt 1 marca 1935 roku, wypełnia zagłębienie w synklinie Charix, prawdopodobnie krasowego pochodzenia, a potem pogłębione przez lodowiec jurajski, który pozostawił po sobie nieprzepuszczalne iły. Zajmuje 8,15 hektara i ma wymiary 380 na 330 metrów; nadmiar wody odpływa na południe siecią podziemną, której wlot jest widoczny. Do połowy XX wieku kilka gospodarstw uprawiało okoliczne łąki; zostały po nich tylko ruiny. Dziś jest tu publiczna plaża strzeżona latem, gospoda z hotelem i restauracją, kemping i park linowy. Zimą, gdy lód ma co najmniej 13 centymetrów grubości, gospoda nadzoruje jazdę na łyżwach po jeziorze, a nurkowie przyjeżdżają ćwiczyć pod lodem. Szlaki piesze i rowerowe rozchodzą się we wszystkich kierunkach, w stronę Charix i jego wodospadów albo w stronę Oyonnax.

Wodospad Charabotte

Albarine wypływa w Brénod i płynie doliną Hauteville na płaskowyżu, aż dociera do Golet du Thioux, gdzie spada z urwiska: to wodospad Charabotte, wysoki na ponad 115 metrów, najwyższy z wodospadów Albarine i jeden z najwyższych we Francji. Wyznacza początek wąwozu Albarine, który opada potem ku Tenay i dolinie Ain. Od 1909 roku miejsce jest wpisane jako „pomnik przyrody o charakterze artystycznym”, sformułowanie z epoki, które oddaje wrażenie, jakie robi. Od 2002 roku urwiska wąwozu są chronione, by zachować siedliska kruka i sokoła wędrownego, a w okolicy żyją zarówno rysie, jak i kozice; w 2017 roku departament Ain uznał je za Espace Naturel Sensible. Wodospad ogląda się z platformy widokowej przy drodze zjeżdżającej z Plateau d'Hauteville do Tenay, z małym parkingiem przy drodze. Jego przepływ zmienia się ogromnie: dyskretna strużka po suchym lecie, ryczący brunatny welon po roztopach lub okresie deszczów.

Ile dni i jaki plan podróży?

Weekend wystarczy na Nantua, jego jezioro i Lac Genin. Zarezerwuj cztery do pięciu dni, by dodać Oyonnax, Izernore, lodownie Sylans i płaskowyż Hauteville, a tydzień, jeśli przyjeżdżasz na piesze wędrówki lub rower górski.

weekend (2 dni)

Dzień 1: Nantua, rano kościół opacki Saint-Michel i muzeum ruchu oporu, obiad z quenelles w sosie Nantua, potem popołudnie nad jeziorem, a latem kąpiel na plaży Albert Griot. Dzień 2: wcześnie rano lodownie Sylans, potem cały dzień nad Lac Genin, ze spacerem wokół jeziora i piknikiem pod jodłami.

4-5 dni

Dzień 1: Nantua, kościół opacki i muzeum ruchu oporu. Dzień 2: jezioro Nantua kajakiem lub rowerem, pod koniec dnia lodownie Sylans. Dzień 3: Lac Genin i wodospady Charix. Dzień 4: Oyonnax i Muzeum Grzebienia, potem galijsko-rzymska świątynia w Izernore. Dzień 5: płaskowyż Hauteville i wodospad Charabotte, zjazd przez wąwóz Albarine.

tydzień

Dni 1-5 jak wyżej. Dzień 6: wędrówka między jeziorami a szczytami z Nantua lub znad Lac Genin albo wycieczka oznakowanymi trasami rowerów górskich. Dzień 7: wypad do Pomnika Maquis z Ain i Haut-Jura w Val d'Enfer w Cerdon, na południowy zachód od Nantua, z postojem w winnicach Cerdon.

Dojazd i poruszanie się na miejscu

Z Paryża najprościej jechać TGV do Bourg-en-Bresse, w około 2 godziny, a potem wynająć samochód: Nantua jest trzy kwadranse dalej autostradą A40. Oyonnax ma stację TER na linii Haut-Bugey, połączoną z Bourg-en-Bresse. Samochodem z Paryża licz około 5 godzin.

Na miejscu samochód jest niemal niezbędny: jeziora, wodospady i płaskowyż Hauteville są rozrzucone, a autobusy kursują rzadko. Z Nantua do Oyonnax jedzie się 20 minut, do Lac Genin 25, a na płaskowyż Hauteville niecałą godzinę.

Zimą przygotuj się na śnieg: drogi do Lac Genin, na płaskowyż Hauteville i na przełęcze mogą pozostawać zasypane przez kilka dni z rzędu.

Gdzie spać w Haut-Bugey?

Budżetowo: Haut-Bugey pozostaje jednym z najtańszych zakątków Ain. Małe hotele w Maillat, Montréal-la-Cluse i nad Oignin oferują pokoje dwuosobowe za 55-90 €, a kemping nad Lac Genin pozwala spać nad samą wodą.

Komfortowo: w Nantua hotel z widokiem na jezioro, a w Oyonnax dwa trzygwiazdkowe hotele w centrum oferują pokoje za 90-130 €. Na płaskowyżu Hauteville wiejskie gospody i hotele przyjmują piechurów i narciarzy biegowych.

Na specjalną okazję: gospoda nad Lac Genin, samotna nad wodą na swojej polanie, gdzie zasypiasz w ciszy lasu i kąpiesz się przed śniadaniem. W Haut-Bugey nie ma wielkiego luksusowego hotelu: tę rolę pełnią urokliwe gîtes i pokoje w zamkach.

Co zjeść w Haut-Bugey?

Lokalnym daniem są quenelles w sosie Nantua: kluska ze szczupaka polana sosem z raków, której miasto co roku poświęca święto. Restauracje nad jeziorem i w centrum Nantua serwują ją przez cały rok, a garmażerie sprzedają na wynos.

Haut-Bugey graniczy z krainą Comté: kilka serowarni fruitières sprzedaje Comté, Morbier i Bleu de Gex, a niektórzy producenci otwierają swoje gospodarstwa. Winnice Cerdon na południowym zachodzie produkują musujące wino różowe, często podawane jako aperitif.

Górskie gospody serwują fondue i dania z serem, gdy tylko nadejdą chłody. Targi w Nantua i Oyonnax skupiają producentów; o dni zapytaj w informacji turystycznej.

Formalności wjazdowe

Strefa Schengen: Polacy wjeżdżają bez wizy i innych formalności, na dowodzie osobistym lub paszporcie ważnym przez cały pobyt.

Przepisy się zmieniają: przed wyjazdem sprawdź zalecenia Ministerstwa Spraw Zagranicznych na gov.pl (albo ministerstwa w twoim kraju).

Najczęstsze pytania o podróż do Haut-Bugey

Kiedy najlepiej pojechać do Haut-Bugey?

Od maja do września na piesze wędrówki i jeziora, ze strzeżoną kąpielą w lipcu i sierpniu nad jeziorem Nantua i Lac Genin. Wiosna to pora wodospadów, jesień przynosi kolorowe lasy, a zima przyciąga narciarzy biegowych i łyżwiarzy.

Czy Haut-Bugey leży w Jurze czy w Ain?

W departamencie Ain, ale w górach Jura. Uwaga na pomyłki: Saint-Claude i jego katedra leżą w departamencie Jura, po drugiej stronie granicy, natomiast Nantua, Oyonnax, płaskowyż Hauteville i Pomnik Maquis z Ain w Val d'Enfer w Cerdon znajdują się w Ain.

Czy można się kąpać w jeziorze Nantua?

Tak, na plaży Albert Griot na północnym brzegu, z trawnikami, piaskiem i pomostami. Kąpielisko jest strzeżone od 1 lipca do 25 sierpnia 2026 roku.

Czym są quenelles w sosie Nantua?

To kluska, tradycyjnie ze szczupaka, podawana z sosem z raków, nazwanym od miasta. Znajdziesz ją w większości restauracji i garmażerii w Nantua, a co roku poświęca się jej święto.

Ile dni warto spędzić w Haut-Bugey?

Dwa dni na Nantua i jeziora, cztery do pięciu, by dodać Oyonnax, Izernore, lodownie Sylans i płaskowyż Hauteville z Charabotte, tydzień dla piechurów i rowerzystów górskich.

Podobne kierunki