Trièves

Mont Aiguille

Mont Aiguille to wysunięty ząb wschodnich urwisk Vercors w gminie Chichilianne, odcięty przez erozję tak, że przypomina naturalną fortecę. Jego ściany opadają pionowo z każdej strony, a mimo to szczyt na wysokości 2 087 metrów tworzy niemal płaską łąkę, podobną do hal na wysokich płaskowyżach. Długo zwany Mons inaccessibilis, górą niedostępną, już w XIII wieku pojawia się w pismach Gerwazego z Tilbury wśród siedmiu cudów Delfinatu. 26 czerwca 1492 roku Antoine de Ville, kapitan w służbie króla, wszedł na nią na rozkaz Karola VIII przy użyciu drabin i haków, w towarzystwie, zależnie od źródła, siedmiu lub około dwudziestu ludzi oraz notariusza: wyczyn, o którym wspomina Rabelais w Księdze czwartej, uznaje się za narodziny alpinizmu. Dopiero w 1834 roku pasterz z Trésanne powtórzył to wejście. 27 sierpnia 1957 roku lotnik Henri Giraud wylądował swoim Piperem na szczytowej łące. Góra leży w całości w rezerwacie przyrody Hauts-Plateaux du Vercors, gdzie od 2022 roku obowiązuje zakaz biwakowania na szczycie. Prowadzi na nią kilka dróg wspinaczkowych, w tym droga normalna, możliwa od maja do października i najlepiej z przewodnikiem.

Himalajskie kładki Monteynard

Kładki w stylu himalajskim nad Lac de Monteynard-Avignonet rozsławiły to jezioro między Trièves a Matheysine, 25 km na południe od Grenoble. Kładka nad Drac, długa na 220 metrów, i kładka nad Ebron, długa na 180 metrów, przecinają wąwozy dwóch rzek tworzących jezioro. Pełna pętla, około 13 km z 400 metrami przewyższenia, zajmuje 4 godz. 30 min, łącząc marsz z przeprawą łodzią przez jezioro, około trzydziestu minut za 8 €. Biuro turystyczne radzi zaparkować po stronie Trièves, w Treffort, na parkingu Salette lub Combettes, popłynąć łodzią La Mira do Mayres-Savel na drugim brzegu, potem iść do kładki nad Drac, wspiąć się w stronę Serre de Lavana, najbardziej wymagającego odcinka, i zejść do kładki nad Ebron, a następnie wrócić do punktu wyjścia leśną ścieżką lub widokową drogą. Poza sezonem lub bez łodzi wyjście tam i z powrotem do kładki nad Ebron z parkingu Vignes zajmuje 45 minut, a pętla w kształcie ósemki wokół tej kładki prowadzi na przemian brzegiem jeziora i stokową drogą. Przejście przez kładki jest bezpłatne; parkingi są płatne od maja do października, a łódź pływa tylko wtedy, gdy pozwala na to poziom wody, zwykle od maja do października. Od 2011 roku Trail des Passerelles du Monteynard przyciąga tu co lipiec tysiące biegaczy.

Rejs po Lac de Monteynard

Lac de Monteynard-Avignonet powstało w 1962 roku dzięki zaporze EDF zbudowanej u stóp Sénépy: ma ona 135 metrów wysokości, 230 metrów długości, 5 metrów grubości w koronie i 20 u podstawy, a podziwiać ją można z punktu widokowego. Zbiornik ciągnie się przez 20 kilometrów na wysokości 500 metrów, w kształcie odwróconej litery Y, której dwa ramiona to Drac i Ebron; przy ładnej pogodzie przybiera turkusowy kolor, który w deszczu zmienia się w stalowoszary. Nad środkową częścią niemal każdego popołudnia zrywa się wiatr termiczny, co według biura turystycznego czyni je drugim najbardziej wietrznym akwenem w Europie po Jeziorze Garda i mekką windsurfingu, kitesurfingu i wing foilu. W Treffort ośrodek sportów wodnych oferuje też paddleboard, kajaki i zabawy w wodzie dla dzieci, a przestrzeń wystawiennicza EDF w Le Môle prezentuje cztery wielkie zapory doliny Drac. Łódź La Mira organizuje półtoragodzinne rejsy z przewodnikiem za 18 € od osoby dorosłej i obsługuje przeprawy dla wędrówki po kładkach. Uwaga: kąpiel jest surowo zakazana na całym jeziorze ze względu na sporty wodne i zmienny poziom wody.

Mens

Mens powstało w czasach rzymskich jako miejsce handlu i targów, co ukształtowało jego charakter. W XII i XIII wieku obróbka konopi, wełny i żelaza oraz duże targi bydła napędzały gospodarkę zwróconą ku regionom południowym. W połowie XVI wieku, pod wpływem kupców, ludność niemal w całości przeszła na kalwinizm; Lesdiguières, przywódca armii protestanckich, schronił się tu w 1573 roku i uczynił z miasteczka jedną ze swoich twierdz. Nastąpiły blisko dwa stulecia konfliktów religijnych i emigracja wielu rodzin do Szwajcarii, Niemiec i Niderlandów. W XIX wieku przemysł podupadł, mimo otwarcia pod koniec stulecia przędzalni jedwabiu. Dziś zabytkowe miasteczko rozciąga swoje brukowane uliczki u stóp Châtel, zwanego Czapką Kalwina, i żyje z odnowionego rolnictwa, turystyki przyrodniczej i bogatego życia kulturalnego: rzemieślnicy w dawnej fabryce Bombyx, sklep producentów La Fabrique, księgarnia La Palpitante, audycje Radio Dragon i festiwale sztuki ulicznej. Możesz tu spróbować Bouffette, ciastka wypiekanego wyłącznie w Mens.

Col de Menée

Col de Menée, na wysokości 1 457 metrów, leży na granicy gmin Percy w departamencie Isère i Treschenu-Creyers w departamencie Drôme, między masywami Vercors i Diois. Wyznacza granicę dwóch światów: na północy Trièves z łąkami i wioskami na średnich wysokościach naprzeciw Mont Aiguille; na południu Diois z winnicami Clairette i krajobrazami, które mają już coś z Prowansji. Podjeżdża się tu z Chichilianne drogą D7, dziesięciokilometrowym podjazdem z okolic Mont Aiguille; po drugiej stronie D120 schodzi przez 22 kilometry do Châtillon-en-Diois. Wędrowcy przecinają tu szlak GR 965 o nazwie Sur les Pas des Huguenots, który biegnie trasą wygnania protestantów z Delfinatu do Szwajcarii i Niemiec. Tour de France pokonał przełęcz na 16. etapie edycji z 1994 roku, między Valréas a L'Alpe-d'Huez, jako podjazd 2. kategorii, a pierwszy na szczycie był Francuz Ronan Pensec. To dobra pętla samochodem lub rowerem z Trièves, do połączenia z objazdem Mont Aiguille albo postojem w Châtillon-en-Diois.

Lalley i szlak Giono

Jean Giono, pisarz z Manosque, zakochał się w Trièves, gdzie regularnie spędzał wakacje z rodziną lub z przyjaciółmi, takimi jak André Gide. Zaczerpnął stąd wiele tekstów, a akcja jego powieści „Król bez rozrywki” toczy się w Lalley, gdzie zwykł się zatrzymywać. Biuro turystyczne cytuje fragment „L'Eau Vive”, w którym opisuje on tę wysoką równinę Trièves otoczoną czterema ogromnymi górami, całą falującą od jęczmienia, owsa i jodłowych lasów. W Lalley poznał malarkę Edith Berger, która została jego przyjaciółką i której twórczość towarzyszy dziś spacerowiczom: liczący 4,5 kilometra szlak Edith Berger i Jean Giono to osiem tablic w wiosce i okolicy, z których każda przedstawia jedno z dzieł malarki pośród krajobrazów Trièves. Espace Giono, muzeum poświęcone pisarzowi, stoi dokładnie w miejscu, gdzie mieszkał, a Musée du Trièves w Mens uzupełnia wizytę salą o artystach związanych z regionem. Lalley to też dobry punkt wyjścia na Col de Menée i Mont Aiguille, oddalone o kilka kilometrów, oraz w południowe Trièves, naprzeciw Obiou, najwyższego szczytu Dévoluy o wysokości 2 789 metrów.