Trièves

Mont Aiguille

De Mont Aiguille is een vooruitgeschoven tand van de oostelijke kliffen van de Vercors, in de gemeente Chichilianne, door erosie zo losgemaakt dat hij op een natuurlijke vesting lijkt. De wanden vallen aan alle kanten loodrecht naar beneden, en toch vormt de top, op 2.087 meter, een bijna vlakke weide die sterk lijkt op de bergweiden van de hoogplateaus. Lang heette hij Mons inaccessibilis, de onbeklimbare berg, en al in de 13e eeuw noemt Gervasius van Tilbury hem in zijn geschriften bij de zeven wonderen van de Dauphiné. Op 26 juni 1492 beklom Antoine de Ville, een kapitein in dienst van de koning, hem in opdracht van Karel VIII met ladders en haken, vergezeld van, afhankelijk van de bron, zeven man of een stuk of twintig, en een notaris: deze prestatie, die Rabelais in zijn Vierde Boek vermeldt, geldt als de geboorte van het alpinisme. Pas in 1834 herhaalde een herder uit Trésanne de beklimming. Op 27 augustus 1957 landde vlieger Henri Giraud zijn Piper op de topweide. De berg ligt volledig in het nationale natuurreservaat Hauts-Plateaux du Vercors, waar bivakkeren op de top sinds 2022 verboden is. Verschillende klimroutes leiden naar boven, waaronder de normaalroute, te doen van mei tot oktober en het best met een gids.

Himalaya-loopbruggen van Monteynard

De Himalaya-loopbruggen van het Lac de Monteynard-Avignonet hebben dit meer tussen de Trièves en de Matheysine, 25 km ten zuiden van Grenoble, op de kaart gezet. De loopbrug over de Drac, 220 meter lang, en die over de Ebron, 180 meter lang, overspannen de kloven van de twee rivieren die het meer vormen. De volledige rondwandeling, ongeveer 13 km met 400 hoogtemeters, duurt 4 uur 30 en combineert lopen met een oversteek van het meer per boot, zo'n dertig minuten voor € 8. Het toeristenbureau raadt aan te parkeren aan de kant van de Trièves, in Treffort, op de parkeerplaatsen Salette of Combettes, de boot La Mira te nemen naar Mayres-Savel aan de overkant, dan naar de Drac-loopbrug te lopen, te klimmen richting de Serre de Lavana, het zwaarste stuk, en af te dalen naar de Ebron-loopbrug voordat je via het bospad of de panoramaweg terugkeert naar het vertrekpunt. Buiten het seizoen of zonder boot duurt de heen-en-terugwandeling naar de Ebron vanaf de parkeerplaats Vignes 45 minuten, en de lus in de vorm van een acht rond deze loopbrug wisselt meeroever en hellingpad af. De loopbruggen oversteken is gratis; de parkeerplaatsen zijn betalend van mei tot oktober, en de boot vaart alleen als het waterpeil het toelaat, meestal van mei tot oktober. Sinds 2011 brengt de Trail des Passerelles du Monteynard hier elk jaar in juli duizenden lopers samen.

Rondvaart op het Lac de Monteynard

Het Lac de Monteynard-Avignonet ontstond in 1962 door een stuwdam van EDF aan de voet van de Sénépy: 135 meter hoog, 230 meter lang, 5 meter dik aan de kruin en 20 aan de voet, te bekijken vanaf een uitkijkpunt. Het stuwmeer strekt zich over 20 kilometer uit op 500 meter hoogte, in de vorm van een omgekeerde Y waarvan de twee armen de Drac en de Ebron zijn, en bij mooi weer krijgt het een turquoise kleur die bij regen staalgrijs wordt. Bijna elke middag steekt boven het middendeel een thermische wind op, waardoor het volgens het toeristenbureau na het Gardameer het op een na winderigste water van Europa is, en een topspot voor windsurfen, kitesurfen en wingfoilen. In Treffort biedt het watersportcentrum ook suppen, kanoën en waterspelen voor kinderen, en de tentoonstellingsruimte van EDF in Le Môle stelt de vier grote stuwdammen van de Drac-vallei voor. De boot La Mira vaart rondvaarten met gids van 1 uur 30, voor € 18 per volwassene, en verzorgt de oversteken voor de wandeling over de loopbruggen. Let op: zwemmen is op het hele meer strikt verboden, vanwege de watersport en het wisselende waterpeil.

Mens

Mens ontstond in de Romeinse tijd als handels- en marktplaats, een rol die zijn karakter heeft gevormd. In de 12e en 13e eeuw dreven de verwerking van hennep, wol en ijzer en grote veemarkten een economie die op de zuidelijke streken gericht was. Halverwege de 16e eeuw bekeerde de bevolking zich onder invloed van haar kooplieden vrijwel volledig tot het calvinisme; Lesdiguières, leider van de protestantse legers, zocht hier in 1573 zijn toevlucht en maakte er een van zijn bolwerken van. Er volgden bijna twee eeuwen godsdiensttwisten en de ballingschap van veel families naar Zwitserland, Duitsland en Nederland. In de 19e eeuw ging de industrie achteruit, ondanks de opening van een zijdespinnerij aan het eind van de eeuw. Vandaag rijgt het historische stadje zijn gekasseide steegjes aaneen aan de voet van de Châtel, de Bonnet de Calvin genoemd, en leeft het van een nieuw leven ingeblazen landbouw, groen toerisme en een levendig cultureel leven: ambachtslieden in de oude fabriek Bombyx, de boerenwinkel La Fabrique, de boekhandel La Palpitante, de uitzendingen van Radio Dragon en straattheaterfestivals. Hier proef je de Bouffette, een gebakje dat alleen in Mens wordt gemaakt.

Col de Menée

De Col de Menée, op 1.457 meter, ligt op de grens van de gemeenten Percy, in de Isère, en Treschenu-Creyers, in de Drôme, tussen de massieven van de Vercors en de Diois. Hij markeert de grens tussen twee werelden: in het noorden de Trièves, met zijn weiden en dorpen op middelhoogte tegenover de Mont Aiguille; in het zuiden de Diois, met zijn Clairette-wijngaarden en landschappen die al naar de Provence ruiken. Je nadert hem vanuit Chichilianne via de D7, een klim van tien kilometer vanuit het land van de Mont Aiguille; aan de andere kant daalt de D120 over 22 kilometer af naar Châtillon-en-Diois. Wandelaars kruisen hier de GR 965, Sur les Pas des Huguenots genoemd, die de vluchtroute van de protestanten uit de Dauphiné naar Zwitserland en Duitsland volgt. De Tour de France nam hem in de 16e etappe van de editie van 1994, tussen Valréas en L'Alpe-d'Huez, als klim van de 2e categorie, met de Fransman Ronan Pensec als eerste boven. Het is een mooie lus met de auto of de fiets vanuit de Trièves, te combineren met een rondje om de Mont Aiguille of een stop in Châtillon-en-Diois.

Lalley en het Giono-pad

Jean Giono, de schrijver uit Manosque, raakte in de ban van de Trièves, waar hij regelmatig op vakantie kwam, met zijn gezin of met vrienden als André Gide. Hij haalde er veel teksten uit, en zijn roman Un roi sans divertissement speelt zich af in Lalley, waar hij verbleef. Het toeristenbureau citeert een passage uit L'Eau Vive waarin hij deze hoogvlakte van de Trièves beschrijft, omzoomd door vier enorme bergen, één en al schuim van gerst, haver en dennenbossen. In Lalley ontmoette hij de schilderes Edith Berger, die zijn vriendin werd en wier werk nu de wandelaars vergezelt: het pad Edith Berger en Jean Giono, 4,5 kilometer lang, telt acht panelen in het dorp en de omgeving, die elk een werk van de schilderes tonen te midden van de landschappen van de Trièves. Het Espace Giono, een museum over de schrijver, staat precies op de plek waar hij woonde, en het Musée du Trièves, in Mens, rondt het bezoek af met een zaal over de kunstenaars die met de streek verbonden zijn. Lalley is ook een goed vertrekpunt voor de Col de Menée en de Mont Aiguille, op een paar kilometer, en voor de zuidelijke Trièves, tegenover de Obiou, het hoogste punt van de Dévoluy op 2.789 meter.