Tamil Nadu,
etappe voor etappe.

De handelspost die François Martin in 1674 stichtte, bleef Frans tot 1 november 1954, en de oostelijke wijk heeft het stratenplan behouden: kaarsrechte straten, straatnaambordjes nog in het Frans, een kanaal dat de witte stad van de Tamilstad scheidt. De huizen met okerkleurige muren hebben koetspoorten, bougainville en veranda's met zuilen, nu in gebruik als gastenhuizen en cafés. Aan zee loopt de promenade langs het standbeeld van Gandhi en het oorlogsmonument voor 1914-1918. De agenten dragen nog altijd de rode kepie.

Rajaraja I, keizer van de Chola's, voltooit deze tempel tussen 1003 en 1010: de toren boven het heiligdom, de vimana, rijst 63 meter op in zestien verdiepingen graniet die zonder mortel zijn gestapeld. Voor de ingang weegt een monolithische Nandi van zes meter lang ongeveer vijfentwintig ton. Op de muren van de onderbouw staan Tamilinscripties met de schenkingen aan de tempel, de rijstrantsoenen en de namen van de danseressen en musici die er in dienst waren: een koninklijke boekhouding in steen gegraveerd. Het complex staat sinds 1987 op de Werelderfgoedlijst.

Op een eiland tussen de Kaveri en een zijarm ervan beslaat dit Vishnoe-heiligdom 63 hectare achter zeven concentrische ringmuren, waarmee het het grootste nog actieve hindoeïstische religieuze complex ter wereld is. Er staan 21 gopurams, 81 kapellen en 39 paviljoens. De Rajagopuram, die ruim vier eeuwen onvoltooid bleef, werd in 1987 afgebouwd en is 73 meter hoog. Binnen de eerste ringmuren zitten winkels, werkplaatsen en woningen: je loopt door een echte wijk voordat je het hart van de tempel bereikt. Unesco gaf het complex in 2017 een prijs voor erfgoedbehoud.

Veertien gopurams bedekt met beschilderd stucwerk wijzen vanuit de hele stad naar het heiligdom: de hoogste, de zuidtoren, is 52 meter hoog en dateert van eind 16e eeuw. De vier buitenste torens dragen samen al bijna 4000 figuren, die bij elke restauratie opnieuw in felle kleuren worden geschilderd. Binnen staan twee tweelingheiligdommen tegenover elkaar, dat van de godin Meenakshi en dat van haar echtgenoot Sundareshwarar, en de zogenaamde zaal van de duizend zuilen telt er in werkelijkheid 985, elk met een ander gebeeldhouwd figuur. Elke avond draagt een processie de god naar het vertrek van zijn echtgenote.

In de grote tempels van Tamil Nadu speelt het religieuze leven zich af voor de ogen van de bezoekers. Elke avond wordt in de Meenakshitempel in Madurai het beeld van Sundareswarar in een zilveren draagstoel naar het vertrek van de godin gedragen, op de klanken van de nadaswaram en van gezang. In april en mei, de Tamilmaand Chithirai, viert Madurai de kroning en daarna het huwelijk van Meenakshi, gevolgd door een processie van tempelwagens en de intocht van Alagar in de rivier de Vaigai. In januari of februari, tijdens het Theppotsavam, drijven de verlichte godenbeelden over de Vandiyur Mariamman Teppakulam, het grootste tempelbassin van de staat, en in Tiruvarur trekken in het voorjaar duizenden gelovigen een van de grootste tempelwagens van India voort.