🇳🇵 🥾

Annapurna

Masyw długi na pięćdziesiąt pięć kilometrów wokół Annapurny I, pierwszego zdobytego ośmiotysięcznika, w 1950 roku. Obszar ochrony zajmuje 7 629 km² i przemierza się go od wioski do wioski, od tarasowych pól ryżowych po przełęcze na wysokości 5 416 metrów.

🗺️Annapurna: plan podróży dzień po dniuZ mapą, atrakcjami i hotelami w trzech przedziałach cenowych. Bezpłatny i do dopasowania do twoich dat.Zobacz plan podróży →

Kiedy jechać pod Annapurnę?

Najlepszy termin: Od października do listopada i od marca do kwietnia

W skrócie

Najlepszy terminOd października do listopada i od marca do kwietnia
Budżet dzienny30-60 € dziennie
WalutaRupia nepalska (NPR)
JęzykNepalski

Dlaczego warto jechać pod Annapurnę?

Annapurna I była pierwszym zdobytym szczytem powyżej 8000 metrów: 3 czerwca 1950 roku weszli na nią Maurice Herzog i Louis Lachenal, którzy wrócili z amputowanymi palcami rąk i stóp. Masyw zachował tę reputację: Annapurna I wciąż należy do najbardziej śmiercionośnych ośmiotysięczników, a odsetek ofiar wśród prób wejścia na szczyt jest wyższy niż na Evereście. Treki, które go okrążają lub prowadzą do bazy, nie mają z tym nic wspólnego, ale historia ciąży nad tym miejscem.

Annapurnę wyróżnia to, że przemierzasz ją od wioski do wioski, bez namiotu. Wzdłuż szlaków stoją rodzinne lodże z prostymi pokojami, wspólną salą ogrzewaną piecykiem i dal bhatem podawanym z dokładkami bez końca. Idziesz więc z lekkim plecakiem, śpisz w cieple i mijasz szkoły, pola i klasztory zamiast pól namiotowych. Obszar chroniony, utworzony w 1986 roku i powiększony do 7629 kilometrów kwadratowych, włącza mieszkańców w zarządzanie i rozdziela wpływy z pozwoleń.

Masyw obejmuje też kilka światów w ciągu paru dni marszu. Południowe zbocze, wystawione na monsun, pokrywają tarasowe pola ryżowe, bananowce i lasy rododendronów do wysokości 3000 metrów. Po przejściu przełęczy Thorong La na wysokości 5416 metrów schodzisz w cień opadowy: Manang i Mustang są suche, ochrowe i kamieniste, z kamiennymi wioskami i tybetańskimi klasztorami. Wąwóz Kali Gandaki biegnie między dwoma szczytami powyżej 8000 metrów, oddalonymi od siebie o trzydzieści pięć kilometrów.

Mapa: co gdzie jest pod Annapurną?

Mapa pokazuje 6 miejsc z tego przewodnika: łatwiej ocenisz odległości i zaplanujesz trasę.

  1. Baza pod Annapurną
  2. Poon Hill
  3. Thorong La
  4. Muktinath
  5. Jezioro Tilicho
  6. Pokhara

Ile kosztuje podróż pod Annapurnę?

Trekking od lodży do lodży pozostaje jednym z najtańszych sposobów na świecie, by dotrzeć w góry tej skali. Koszty stałe to pozwolenia, łącznie około 45 €, dojazd na początek szlaku i przewodnik, jeśli jest wymagany. Na szlaku dzienny koszt zależy głównie od wysokości, bo wszystko poza zasięgiem dróg wnosi się na plecach.

Styl podróżyDziennieCo obejmuje
Z plecakiem25-40 € dziennieProsta lodża, dal bhat dwa razy dziennie, wspólny jeep, trekking bez tragarza
Komfort60-100 €/dzieńLodża z łazienką, gdy to możliwe, licencjonowany przewodnik, wspólny tragarz, loty krajowe
Premium250+ € dziennieWyspecjalizowana agencja, prywatny przewodnik i tragarz, luksusowe lodże w Pokharze, powrót śmigłowcem

Wypłać wszystkie rupie w Pokharze przed wyjściem: za Besisahar i Ghorepani bankomaty są rzadkie, często niesprawne, a lodże nie przyjmują kart. Licz hojnie, 25-40 € na osobę dziennie, plus wynagrodzenie przewodnika i tragarza. Przydają się drobne banknoty, bo lodże mają kłopot z wydaniem reszty z banknotu 1000 rupii.

Czy podróż pod Annapurnę jest bezpieczna?

Głównym zagrożeniem jest wysokość. Ostra choroba wysokościowa dotyka znaczną część trekkerów powyżej 3500 metrów i może przejść w obrzęk płuc lub mózgu, śmiertelny bez natychmiastowego zejścia. Powyżej 3000 metrów podnoś wysokość noclegu o nie więcej niż 300-500 metrów dziennie, zaplanuj dwie noce aklimatyzacyjne w Manang przed Thorong La i schodź, gdy tylko pojawią się uporczywy ból głowy, nudności lub duszność w spoczynku. Drugim problemem jest pogoda: burza z października 2014 roku zabiła na przełęczy czterdzieści trzy osoby, a lawiny regularnie zamykają Sanktuarium Annapurny zimą i wiosną. Od 2023 roku władze wymagają licencjonowanego przewodnika na trekkingu w obszarach chronionych, choć egzekwowanie różni się w zależności od punktu kontrolnego. Ubezpieczenie obejmujące ewakuację śmigłowcem do 6000 metrów jest niezbędne, a najbliższe szpitale są w Pokharze.

Co zobaczyć i co robić pod Annapurną

  • Baza pod Annapurną
  • Poon Hill
  • Przełęcz Thorong La
  • Muktinath
  • Jezioro Tilicho
  • Wąwóz Kali Gandaki
  • Pokhara i jezioro Phewa
  • Wschód słońca z Sarangkot

Baza pod Annapurną 4 127 m

Baza pod Annapurną
Baza pod Annapurną · NiAksh Prit / Pexels

Lodowcowy amfiteatr na wysokości 4130 metrów, otoczony niemal na całym horyzoncie koroną szczytów, wśród nich Annapurną I (8091 metrów), Annapurną South i Machhapuchhre, świętą górą zamkniętą dla wspinaczy od 1964 roku. Docierasz tu przez Sanktuarium, wąski wąwóz, który nagle otwiera się na amfiteatr. Trek trwa od siedmiu do dziesięciu dni z Pokhary, ma łagodny profil, a na każdym etapie są lodże. Zimą i wczesną wiosną szlak bywa zamykany przez lawiny.

Poon Hill i Ghorepani 3 151 m

Poon Hill i Ghorepani
Poon Hill i Ghorepani · Bijay Chaurasia / Pexels

Najłatwiej dostępny punkt widokowy w masywie, na wysokości 3210 metrów, do którego wchodzi się po ciemku w czterdzieści pięć minut z Ghorepani. O świcie Dhaulagiri (8167 metrów) i Annapurna South rozświetlają się nad morzem chmur wypełniającym dolinę. Ścieżka dojściowa prowadzi przez lasy rododendronów, które kwitną w marcu i kwietniu, po tysiącach kamiennych stopni, zwłaszcza na podejściu z Ulleri i jego trzech tysiącach schodów. Wystarczą cztery-pięć dni z Nayapul.

Okrążenie Annapurny i Thorong La 5 446 m

Okrążenie Annapurny i Thorong La
Okrążenie Annapurny i Thorong La · Chandra / Pexels

Historyczna trasa okrąża cały masyw w dwanaście do osiemnastu dni, od Besisahar do Jomsom, a jej najwyższym punktem jest przełęcz Thorong La na wysokości 5416 metrów. Podejście zaczyna się około 4:00, żeby uprzedzić wiatr, a powietrze zawiera tam mniej więcej połowę tlenu, który jest na poziomie morza. W październiku 2014 roku śnieżyca zabiła na przełęczy czterdzieści trzy osoby. Nowe drogi skróciły klasyczną trasę i wielu trekkerów zaczyna dziś od dojazdu jeepem do Chame lub Manang.

Muktinath i Dolny Mustang 3 752 m

Muktinath i Dolny Mustang
Muktinath i Dolny Mustang · INDU BIKASH SARKER / Pexels

Sanktuarium na wysokości 3760 metrów czczone zarówno przez hinduistów, jak i buddystów, co wciąż jest rzadkością. Sto osiem rynien w kształcie bycich głów wylewa lodowatą wodę, pod którą przebiegają pielgrzymi. Sąsiednia świątynia skrywa naturalny płomień podsycany wyciekiem gazu nad źródłem. Wokół rozciąga się Dolny Mustang, wysokogórska pustynia w cieniu opadowym, z kamiennymi wioskami, tybetańskimi klasztorami i klifami podziurawionymi grotami grobowymi.

Jezioro Tilicho 4 938 m

Jezioro Tilicho
Jezioro Tilicho · Sunuwargr / CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)

Lodowcowe jezioro o długości czterech kilometrów na wysokości 4919 metrów, często przedstawiane jako najwyżej położone jezioro tej wielkości na świecie. Przez większą część roku pozostaje zamarznięte, a gdy taje, przybiera matowy turkusowy kolor. Z Manang wycieczka tam i z powrotem zajmuje dwa dni ścieżką wyciętą w niestabilnym piargu, gdzie często spadają kamienie, głównie w ciągu dnia, gdy słońce rozmraża zbocze. Jedyna lodża na wysokości 4150 metrów służy za bazę przed ostatnim podejściem.

Pokhara i jezioro Phewa

Pokhara i jezioro Phewa
Pokhara i jezioro Phewa · Jungsik Kwak / Pexels

Punkt wyjścia niemal wszystkich treków, na wysokości 820 metrów, rozciągnięty wzdłuż jeziora o powierzchni czterech kilometrów kwadratowych. W pogodne poranki w wodzie odbijają się Machhapuchhre i Annapurna South. Kolorowe łodzie wiosłowe zabierają cię do świątyni Tal Barahi na wyspie. Dzielnica Lakeside jest pełna agencji, wypożyczalni sprzętu i tarasów. Nad nią grzbiet Sarangkot (1592 metry) oferuje wschód słońca nad stu kilometrami gór i jedno z czołowych miejsc paralotniarskich w Azji.

Ile dni i jaki plan podróży?

Na trek na Poon Hill, który nie wymaga doświadczenia z wysokością, wystarczy pięć dni. Na bazę pod Annapurną zarezerwuj od siedmiu do dziesięciu dni, a na pełne okrążenie przez Thorong La od dwunastu do osiemnastu. Dodaj po dwa dni w Pokharze przed i po treku oraz dwa dni zapasu na loty krajowe, które często mają opóźnienia.

Poon Hill (5 dni)

Z Pokhary dojedź do Nayapul, a potem przez dwa dni wchodź przez Tikhedhunga i trzy tysiące stopni Ulleri do Ghorepani, na wysokość 2870 metrów. Wstań przed świtem na Poon Hill z panoramą Dhaulagiri i Annapurny South, potem przejdź do Tadapani i zejdź do Ghandruk, tarasowej wioski Gurungów. Piątego dnia wracasz do Pokhary. Żadnej problematycznej wysokości, wygodne lodże i najlepszy w masywie stosunek wysiłku do nagrody.

Baza pod Annapurną (8-10 dni)

Wyrusz przez Ghandruk lub Ghorepani, potem wchodź do Sanktuarium przez Chhomrong, Dovan i Deurali. Prześpij się w bazie pod Machhapuchhre na wysokości 3700 metrów, a wczesnym rankiem wejdź do bazy na 4130 metrach, żeby zobaczyć amfiteatr bez chmur przed 9:00. Schodź przez te same wioski, z postojem przy gorących źródłach Jhinu Danda. Codzienne podejście jest strome i głównie po stopniach, a zimą lawiny mogą zamknąć Sanktuarium.

Okrążenie Annapurny (14-18 dni)

Z Besisahar lub Chame wchodź stopniowo doliną Marsyangdi do Manang (3540 metrów), z dwiema nocami aklimatyzacyjnymi i opcjonalną wycieczką nad jezioro Tilicho. Potem High Camp i przejście Thorong La (5416 metrów) wczesnym rankiem, a następnie zejście do Muktinath, Kagbeni i wąwozem Kali Gandaki aż do Jomsom. Powrót samolotem lub jeepem. Drogi skróciły oba krańce historycznej trasy.

Dojazd i poruszanie się na miejscu

Punktem wyjścia jest Pokhara, 25 minut lotu z Katmandu za około 100 € albo siedem godzin autobusem za 10-25 €. Loty krajowe często są opóźniane lub odwoływane z powodu pogody: zostaw dwa dni zapasu przed lotem międzynarodowym do domu.

Z Pokhary na początek szlaków dojeżdża się wspólnym jeepem lub taksówką, za 20-60 € w zależności od odległości i liczby pasażerów. Do Nayapul jest półtorej godziny, do Besisahar cztery godziny. Górskie drogi są wąskie, na długich odcinkach nieutwardzone i powolne.

Na szlakach wszystko robi się pieszo. W ciągu ostatnich piętnastu lat na obu krańcach okrążenia Annapurny otwarto drogi, więc możesz pominąć etapy, jadąc lokalnym jeepem. Wielu trekkerów zaczyna w Chame lub Manang, żeby ominąć odcinki drogowe.

Powrót z Jomsom odbywa się samolotem do Pokhary, dwudziestominutowym porannym lotem, zanim zerwie się wiatr, albo jeepem przez wąwóz Kali Gandaki, czyli osiem-dziesięć godzin po gruntowej drodze. Tragarzy można wynająć w Pokharze za około 20-25 € dziennie, wszystko wliczone.

Gdzie spać pod Annapurną?

Lodże, zwane teahouse'ami, stoją wzdłuż wszystkich głównych szlaków. Prosty, nieogrzewany pokój dwuosobowy kosztuje 3-8 € za noc, a czasem jest darmowy, jeśli jesz tam posiłki. Powyżej 4000 metrów ceny rosną, a komfort spada: ściany ze sklejki i grube koce.

Wspólna sala, ogrzewana centralnym piecykiem na drewno lub suszony nawóz, to jedyne ciepłe miejsce w budynku. Tam jesz, suszysz rzeczy i spędzasz wieczór z innymi trekkerami. Ogrzewanie gaśnie około 21:00, więc śpiwór z temperaturą komfortu zero stopni wciąż jest niezbędny.

W Pokharze dzielnica Lakeside ma hostele od 8 € i hotele średniej klasy za 40-80 € za noc, często z ogrodem i widokiem na jezioro. To tu regenerujesz się przed trekiem i po nim, z pralnią, masażami i przechowalnią bagażu.

Na grzbietach wokół Pokhary otwarto kilka luksusowych lodży za 150-300 € za noc, z panoramą całego pasma i dopracowaną obsługą. Na szlakach dwie-trzy sieci lodży oferują pokoje z prywatną łazienką w najbardziej uczęszczanych wioskach.

Co zjeść pod Annapurną?

Dal bhat króluje w każdym menu: ryż, soczewica, warzywne curry i pikle, z nielimitowanymi dokładkami, za 3-7 € w zależności od wysokości. To jedyne danie, przy którym zawsze zaproponują ci drugi talerz, i najlepiej dopasowane do dni z sześcioma-ośmioma godzinami marszu.

Menu lodży są do siebie bardzo podobne w kolejnych wioskach: momo, zupy z makaronem, jajka, makaron i smażone ziemniaki. Ceny rosną o około 20% na każde pięćset metrów wysokości, bo wszystko poza zasięgiem dróg wnoszą tragarze lub muły.

Marpha w wąwozie Kali Gandaki produkuje jabłka i znaną w całym kraju wódkę jabłkową. Znajdziesz tu też soki, kompoty i placki serwowane w wiejskich lodżach. Sady zakładano od lat 60. XX wieku przy zagranicznym wsparciu rolniczym.

Woda to osobna pozycja w budżecie. Plastikowe butelki są zakazane w kilku sektorach obszaru chronionego. Stacje z uzdatnioną wodą sprzedają litr za 0,50-1 €, a butelka z filtrem lub tabletki do uzdatniania załatwią sprawę na cały wyjazd.

Formalności wjazdowe

Polacy potrzebują wizy: dostaniesz ją po przylocie na lotnisku w Katmandu, na głównych lądowych przejściach granicznych albo wcześniej w ambasadzie Nepalu (najbliższa jest w Berlinie). W każdym przypadku najpierw wypełnij formularz online na stronie nepalskiego urzędu imigracyjnego. Wjedziesz tylko na paszporcie (nie tymczasowym), ważnym co najmniej 6 miesięcy i z dwiema wolnymi stronami.

Przepisy się zmieniają: przed wyjazdem sprawdź zalecenia Ministerstwa Spraw Zagranicznych na gov.pl (albo ministerstwa w twoim kraju).

Najczęstsze pytania o podróż pod Annapurnę

Jakie pozwolenia są potrzebne na trekking w rejonie Annapurny?

Dwa dokumenty: pozwolenie na wstęp do obszaru chronionego, około 3000 rupii, oraz karta TIMS, około 2000 rupii przy treku z przewodnikiem. Załatwisz je w Katmandu lub Pokharze ze zdjęciami paszportowymi albo przez agencję. Od 2023 roku władze w zasadzie wymagają licencjonowanego przewodnika w obszarach chronionych, choć egzekwowanie różni się w zależności od punktu kontrolnego.

Czy trzeba mieć bardzo dobrą kondycję?

Nie na Poon Hill: cztery-pięć dni z najwyższym punktem na 3210 metrach, w zasięgu każdego, kto jest przyzwyczajony do kilkugodzinnych marszów. Baza pod Annapurną wymaga dobrej formy i dni wchodzenia po stopniach. Pełne okrążenie przez Thorong La (5416 metrów) wymaga wytrzymałości, solidnej aklimatyzacji i sprawdzonej tolerancji na wysokość.

Jaka pora roku jest najlepsza na trekking?

Październik i listopad przynoszą najczystsze niebo i suche szlaki, tuż po monsunie: to wysoki sezon, a lodże są pełne. Następne w kolejności są marzec i kwiecień, z kwitnącymi rododendronami i nieco gorszą widocznością. Monsun, od czerwca do września, przynosi deszcz, pijawki i chmury. Zima wciąż jest możliwa na niskich wysokościach, ale zamyka przełęcze.

Jak uniknąć choroby wysokościowej?

Wchodząc powoli: powyżej 3000 metrów nie więcej niż 300-500 metrów dodatkowej wysokości noclegu dziennie, z dniem odpoczynku na każdy tysiąc metrów. Dużo pij, nie forsuj się i zwracaj uwagę na bóle głowy. Jedynym skutecznym leczeniem jest zejście. Zaplanuj dwie noce w Manang przed Thorong La i wykup ubezpieczenie obejmujące ewakuację śmigłowcem.

Czy potrzebny jest przewodnik i tragarz?

Przewodnik jest w zasadzie obowiązkowy w obszarach chronionych od 2023 roku i i tak się przydaje ze względu na bezpieczeństwo, język i logistykę, za około 25-35 € dziennie. Tragarz, około 20-25 € dziennie, niesie do mniej więcej piętnastu kilogramów i całkowicie zmienia komfort marszu. Obu wynajmiesz w Pokharze lub przez agencję.

Podobne kierunki