Serre-Ponçon i Les Orres

Jezioro Serre-Ponçon

Już w XIX wieku powodzie na Durance, takie jak w 1843 i 1856 roku, oraz susze, jak w 1895 roku, kazały inżynierom marzyć o zaporze w wąwozie Serre-Ponçon, najwęższym miejscu doliny tuż poniżej ujścia Ubaye. Przez dziesięciolecia odwierty próbne natrafiały na warstwę aluwiów szacowaną na 110 metrów głębokości. Potrzebne były EDF i techniki wielkich amerykańskich zapór ziemnych: budowa trwała od 1955 do 1959 roku i dała konstrukcję o wysokości 123 metrów i grubości 650 metrów u podstawy. Przesiedlono ponad tysiąc osób, zniszczono ponad 400 budynków, a wsie Ubaye i Savines zniknęły pod wodą. Jezioro o powierzchni 2800 hektarów wytwarza około 700 milionów kWh rocznie, nawadnia pola uprawne Prowansji i dostarcza wodę pitną Marsylii i części regionu. We wrześniu 1971 roku ekipa komandora Cousteau przyjechała nawet zbadać jego fundamenty bez spuszczania wody. Dla rekreacji jezioro ma dziewięć publicznych plaż z Błękitną Flagą i prawie 1100 miejsc cumowniczych w marinach; latem żeglarstwo, deski SUP, narty wodne i wypożyczone łodzie dzielą turkusową wodę, zabarwioną osadami z Ubaye i Durance.

Kaplica Saint-Michel

Kaplica Saint-Michel to symbol jeziora, równie obecny na pocztówkach, co w mediach społecznościowych. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie należy do Savines, lecz do Prunières. Według informacji turystycznej została założona w 1027 roku, a w 1140 roku przejął ją zakon joannitów; przez długi czas służyła jako schronienie dla podróżnych i pielgrzymów. Przeznaczona do zniszczenia, jak wsie zatopione przy budowie zapory, ocalała dzięki położeniu, nieco powyżej maksymalnego poziomu jeziora, i dzięki interwencji architekta nowego Savines, Achille'a de Panaskhet. Odnawiana w 1878 i 1903 roku, zachowała romański plan. Dawniej na dzień św. Michała, 29 września, wchodziła do niej procesja z Prunières. Dziś wysepka jest miejscem lęgowym mew romańskich, gatunku chronionego: lądowanie jest zabronione, a informacja turystyczna prosi, by nie podchodzić pieszo, gdy poziom wody opada. Najlepsze punkty widokowe to Baie Saint-Michel, zatoczki przy głównej drodze w stronę mostu w Prunières oraz Sentier des Curattes, łączący Baie Saint-Michel z Baie de Chanteloube. Rejsy po jeziorze przepływają tuż pod nią.

Demoiselles coiffées z Théus

Demoiselles coiffées to ziemne piramidy uformowane w osadach moreny lodowcowej. Bardziej kruche warstwy są wymywane przez deszcz i wiatr, z wyjątkiem miejsc, które osłania twardszy głaz: zostaje kolumna ziemi zwieńczona kamieniem, czasem wysoka na ponad 20 metrów. W Hautes-Alpes są trzy główne takie miejsca: w Le Sauze-du-Lac, Théus i Châteauroux-les-Alpes. To w Théus, Salle de Bal des Demoiselles, jest najbardziej spektakularne: setki kolumn wznoszą się nad doliną Durance, poniżej zapory. Legenda głosi, że kilka młodych kobiet z Théus, które uwielbiały tańczyć, spotkało się tam pewnego wieczoru w dużych płaskich kapeluszach na ostatnią farandolę; gdy wybiła północ, przez dolinę przetoczyło się wycie, a one zamieniły się w kamień. Pętla piesza w Théus o długości 7 kilometrów prowadzi dookoła. W Le Sauze-du-Lac miejsce chronione od 1966 roku zwiedza się ścieżką z 95 stopniami, czterema platformami widokowymi i tablicami informacyjnymi; w Châteauroux-les-Alpes punkt widokowy dostępny samochodem i szlak Eyrette dają inne podejście, w pobliżu Cascade de la Pisse.

Katedra Notre-Dame-du-Réal

Embrun, położone na skale nad Durance, było przystankiem na Via Domitia między Galią a Italią i siedzibą biskupstwa utworzonego w IV wieku, podniesionego do rangi arcybiskupstwa w VIII wieku, które długo zwierzchniło diecezjom aż po Digne, Vence, Niceę i Grasse. Świadczy o tym katedra Notre-Dame-du-Réal, zbudowana w latach 1170-1225: to jedna z największych budowli sakralnych we francuskich Alpach. Wpływ lombardzki widać w przeplataniu różowego i zielonego marmuru, czarnego łupka i białego wapienia oraz w 35-metrowej dzwonnicy z pinaklami. Kruchta wejściowa wspiera się na marmurowych kolumnach dźwiganych przez lwy; jej tympanon zdobił niegdyś fresk zwany cudownym, związany z wielką pielgrzymką na Drodze św. Jakuba, zniszczony w czasie wojen religijnych. W środku wielkie organy, zainstalowane w 1464 roku dzięki Ludwikowi XI, należą do najstarszych we Francji, a skarbiec w kaplicy Sainte-Anne kryje prawie 500 przedmiotów liturgicznych z XV-XIX wieku, w tym krzyż relikwiarzowy ze złoconego srebra. Wstęp jest bezpłatny codziennie; w czwartki w lipcu i sierpniu w katedrze odbywa się cykl koncertów.

Plan d'eau d'Embrun

Plan d'Eau d'Embrun rozwiązuje główny problem jeziora Serre-Ponçon dla rodzin: zmienny poziom wody. Oddzielone od zbiornika i Durance groblą, która służy też jako promenada, to jezioro o powierzchni 27 hektarów ma stały poziom i wodę nieco cieplejszą niż główne jezioro. Jego trawiaste, zacienione plaże są strzeżone od 11:00 do 19:00 od 4 lipca do 31 sierpnia, z prysznicami, toaletami i przebieralniami; w godzinach pracy ratowników osobom z ograniczoną mobilnością bezpłatnie wypożycza się wózki plażowe. Trzy ośrodki sportów wodnych oferują żeglarstwo, rowerki wodne, wioślarstwo i kajaki, a całość uzupełnia park wodny, według informacji turystycznej największy w Serre-Ponçon. Wokół korty tenisowe i do padla, pumptrack, plac zabaw i ścieżka sprawnościowa działają przez większą część roku. Jezioro okrąża pętla o długości 2,6 kilometra, a stąd wychodzą trasy rowerowe w stronę reszty Serre-Ponçon. Co lato jezioro służy jako trasa pływacka triathlonu EmbrunMan. Centrum Embrun leży zaledwie 2 kilometry dalej.

Speedline w Les Orres

Speedline to tyrolka w Les Orres, ośrodku w Hautes-Alpes rozłożonym na trzy stacje bazowe, Les Orres 1550, 1650 i 1800, nad Embrun. Startuje ze szczytu wyciągu krzesełkowego Pic Vert, na wysokości 2240 metrów, i pędzi 1890 metrów na przeciwległe zbocze, na wysokość około 1900 metrów. Lina biegnie ponad 100 metrów nad ziemią. Wisisz w uprzęży na leżąco lub na siedząco, sam lub we dwoje; obsługa cię wypuszcza, a deklarowana prędkość przekracza 140 km/h, z widokiem na jezioro Serre-Ponçon, dolinę Embrun i góry. Wyciąg służy zarówno do wjazdu, jak i do powrotu, a tyrolka działa przez cały rok, zimą w czasie otwarcia ośrodka. Lot solo kosztuje 40 €, od 8 lat i 30 kg, a w duecie 72 € za dwie osoby, do łącznie 150 kg. Ośrodek, otwarty dla narciarzy od początku grudnia do połowy kwietnia, ma latem bike park oraz górski tor saneczkowy, który działa też zimą.